Jak nakłonić osobę najbliższa, dorosłego syna , który cierpi na depresje z powodu zachorowania na cu

Po pierwsze reakcja syna jest w oczywisty sposób zrozumiała i prawidłowa! Trudno nie reagować obniżeniem nastroju na taką wieść! Czy w najbliższej poradni diabetologicznej nie ma psychologów? Poradnie te od lat stosują dobrze opracowany system wsparcia. Proszę spytać.
Po drugie - ludziom, którzy sami nie przebyli depresji zaleca się zdobywanie rzetelnych informacji o tym schorzeniu by np. nie posługiwać się zdroworozsądkowymi sposobami pod postacią udziela rad, typu: Nie pogrążaj się! Weź się w garść! One jedynie pogarszają samopoczucie!
Po trzecie nie unikać dopytywania o samopoczucie ale nie okazywać zdenerwowania gdy pytany nie jest w stanie podpowiedzieć. Osoby depresyjne często czują się winne, napiętnowane, odrzucane, gorsze i nie wiedzą jak sobie z tym poradzić.Często nie są w stanie odpowiadać na tego rodzaju pytania, muszą się twego nauczyć. Okazuj im, choć nie nachalnie, swoją miłość, troskę, przywiązanie.
Po czwarte - to nie twoja wina, że syn ma cukrzycę. Że jest depresyjny. I twoje dobre chęci i zaangażowanie nie są w stanie nagle tego zmienić! Cukrzyca to przewlekła choroba, depresja też nie ustąpi raz dwa.
Po piąte - pomyśl o sobie! Postaraj się o pomoc psychologiczną dla siebie! Opieka na przewlekle chorym członkiem najbliższej rodziny to spore wyzwanie. Często brak doświadczenia i wiedzy uniemożliwia pomoc.
Pozdrawiam

Trudności z nakłonieniem najbliższych do sięgnięcia po pomoc psychiatry i psychologa to częsty problem. Być może warto zwrócić uwagę lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy, na psychiczne problemy syna.Wspólne namowy mogą przynieść lepszy skutek. Proszę jednak pamiętać, iż zbyt duża presja może dać odwrotny efekt.
Kluczem do sukcesu jest to, by syn zrozumiał, że kontakt ze specjalistą może mu pomóc.

Jeżeli Pani mówi o depresji, to tak naprawdę nie wiadomo, o co konkretnie chodzi. W skrajnych przypadkach, gdyby stan syna zagrażał jego zdrowiu i życiu (np. nie przyjmował leków lub pokarmów), można skorzystać z art. 29 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego, który umożliwia rodzinie wystąpienie do sądu rodzinnego o przymus leczenia.