Dzień dobry, znajoma mojej mamy ma niepełnosprawnego umysłowo syna w wieku ok. 28 lat, który od kil

Szanowna Pani,

opisuje Pani sytuację bardzo poważną – kluczowe są tu dwie kwestie: ochrona małoletnich oraz zapewnienie temu mężczyźnie specjalistycznego, systemowego leczenia psychiatryczno-seksuologicznego, a nie jedynie doraźnych działań.

W przypadku utrwalonych zachowań o charakterze pedofilnym, szczególnie przy współistniejącej niepełnosprawności intelektualnej i wcześniejszych postępowaniach sądowych, konieczna jest pilna konsultacja psychiatryczna (najlepiej u psychiatry z doświadczeniem w seksuologii klinicznej).

Gdzie szukać pomocy w ramach NFZ?
1. Centrum Zdrowia Psychicznego (CZP) – działają w całej Polsce w ramach Narodowy Fundusz Zdrowia i przyjmują bez skierowania w sytuacjach pilnych.
W Warszawie warto zgłosić się do właściwego terytorialnie CZP – tam możliwa jest szybka konsultacja psychiatryczna i zaplanowanie leczenia środowiskowego.
2. Poradnia zdrowia psychicznego (psychiatra + psycholog) w ramach NFZ – skierowanie może wystawić lekarz POZ.
3. W Warszawie specjalistyczną diagnostykę psychiatryczną prowadzi m.in. Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawa. Tam można uzyskać konsultację w trudnych, złożonych przypadkach.

Najważniejsze jest, by rodzina nie pozostawała z tym sama i nie próbowała rozwiązywać sytuacji wyłącznie poprzez odbieranie sprzętu – to nie rozwiązuje problemu, a może nasilać napięcie.
Rekomenduję wsparcie psychologiczne dla całego systemu rodzinnego.

Pozdrawiam

Dzień dobry,

opisuje Pani/Pan sytuację wymagającą pilnej, specjalistycznej i przede wszystkim systemowej pomocy. W przypadku osób z niepełnosprawnością intelektualną, u których pojawiają się zachowania o charakterze seksualnym skierowane wobec małoletnich, kluczowe jest jednoczesne zadbanie o bezpieczeństwo potencjalnych ofiar oraz objęcie tej osoby stałą opieką psychiatryczną i terapeutyczną.

W takiej sytuacji właściwą drogą jest zgłoszenie się do:

lekarza psychiatry (najlepiej psychiatry zajmującego się również seksuologią),

poradni zdrowia psychicznego w ramach NFZ,

lub ośrodka leczenia zaburzeń preferencji seksualnych, które funkcjonują w Polsce w ramach systemu publicznego.

Możliwe jest także skierowanie przez lekarza psychiatrę do leczenia w trybie bardziej intensywnym (oddział dzienny lub całodobowy), jeśli istnieje ryzyko powtarzania zachowań zagrażających innym osobom.

W Warszawie pomoc można uzyskać m.in. w poradniach zdrowia psychicznego dla dorosłych działających w ramach NFZ lub w specjalistycznych placówkach seksuologicznych współpracujących z publicznym systemem ochrony zdrowia. Warto również skontaktować się z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Społecznej, który może pomóc w uruchomieniu wsparcia instytucjonalnego i koordynacji pomocy.

W tej sytuacji bardzo ważne jest, aby rodzina nie pozostawała z problemem sama — odpowiedzialność za dalsze postępowanie powinna zostać przejęta przez odpowiednie służby i specjalistów.

Pozdrawiam serdecznie

NFZ mam obowiązek przyjąć chorego na wizyty

Dzień dobry,
opisują Państwo bardzo trudną i obciążającą sytuację – zarówno dla mamy tego mężczyzny, jak i dla otoczenia. Warto jednak jasno powiedzieć jedną rzecz: to, że ktoś ma niepełnosprawność intelektualną lub problemy psychiczne, nie oznacza, że nie można lub nie trzeba wprowadzić leczenia i realnych zabezpieczeń, szczególnie gdy istnieje ryzyko krzywdzenia innych osób. W takich przypadkach pomoc jest możliwa, ale zwykle wymaga zaangażowania kilku specjalistów jednocześnie.
W pierwszej kolejności taka osoba powinna zostać objęta opieką przez:
1. Lekarza psychiatrę
Potrzebna jest pełna ocena psychiatryczna – często w takich sytuacjach konieczne jest leczenie farmakologiczne zmniejszające impulsywność, popęd seksualny lub zachowania kompulsywne. W Polsce można uzyskać taką pomoc w ramach NFZ w poradni zdrowia psychicznego.
2. Seksuologa klinicznego / psychiatry seksuologa
To specjalista, który pracuje z osobami przejawiającymi zaburzenia preferencji seksualnych lub zachowania seksualne zagrażające innym. W terapii pracuje się m.in. nad kontrolą impulsów, rozpoznawaniem ryzyka oraz budowaniem bezpiecznych strategii funkcjonowania.
3. Psychologa lub psychoterapeuty pracującego z osobami z niepełnosprawnością intelektualną
Terapia powinna być dostosowana do możliwości poznawczych tej osoby. W takich przypadkach bardzo ważna jest także praca z rodziną, która musi otrzymać wsparcie i konkretne narzędzia postępowania.
Jeśli chodzi o pomoc w Warszawie w ramach systemu publicznego, warto rozważyć zgłoszenie się do:
Poradni Zdrowia Psychicznego (NFZ) – skierowanie może wystawić lekarz rodzinny lub można zapisać się bezpośrednio.
Centrum Zdrowia Psychicznego dla dorosłych właściwego dla miejsca zamieszkania – tam możliwa jest szybka konsultacja psychiatryczna i psychologiczna.
Instytutu Psychiatrii i Neurologii w Warszawie – prowadzi specjalistyczne poradnie i oddziały zajmujące się trudnymi zaburzeniami psychicznymi.
Poradni seksuologicznej przy NFZ (działają m.in. przy dużych szpitalach psychiatrycznych).
W sytuacji, w której zachowania się powtarzają i istnieje ryzyko skrzywdzenia dzieci, czasem rozważa się również leczenie w trybie bardziej intensywnym (np. oddział dzienny lub hospitalizacja psychiatryczna) – decyzję w tej sprawie podejmuje lekarz psychiatra po ocenie stanu pacjenta.
Chcę też podkreślić coś ważnego z perspektywy psychologicznej: mama tego mężczyzny nie powinna zostać z tym sama. To ogromne obciążenie emocjonalne i odpowiedzialność. W takich sytuacjach warto, aby również ona otrzymała wsparcie – choćby konsultację psychologiczną lub pomoc pracownika socjalnego.
Podsumowując – najważniejszym pierwszym krokiem jest pilna konsultacja psychiatryczna (najlepiej psychiatra z doświadczeniem seksuologicznym) oraz włączenie specjalistycznej terapii. W systemie publicznym jest to możliwe, choć czasem wymaga kilku kroków organizacyjnych.
Jeśli będą Państwo chcieli, mogę również wskazać konkretne placówki w Warszawie, gdzie realnie pracuje się z osobami z zaburzeniami preferencji seksualnych lub z niepełnosprawnością intelektualną, aby ułatwić znalezienie pomocy.