Dzień dobry, potrzebuję pomocy. Trudno mi wyrazić słowami to jak czuję się w środku, ale w skrócie n

Dzień dobry, potrzebuję pomocy. Trudno mi wyrazić słowami to jak czuję się w środku, ale w skrócie nie mam już na nic siły. Odkąd zaczęłam studia magisterskie (październik tego roku) mój stan psychiczny się znacznie pogorszył. Czuję się źle na tym kierunku, ale z drugiej strony mam wrażenie, że i tak nie poradziłabym sobie na innym kierunku. Czuję bezsilność i mam wrażenie, że nic mnie już dobrego nie spotka w życiu. Nie mam siły ani chęci na nic, nie wiem kim jestem, nie wiem co powinnam ze sobą zrobić. Oprócz ciągłego stanu otępienia i niekontrolowanego smutku ostatnio coraz częściej ogarnia mnie nagła panika (w środkach transportu, w domu, na zajęciach i w pracy) - zaczyna się od ucisku w gardle, potem mam problem z oddychaniem, zaczyna mi skakać serce, mam mroczki przed oczami, tracę czucie w nogach i dłoniach, kręci mi się w głowie i czuję, że za chwilę albo zemdleję albo odejdę od zmysłów. Czasami zdarza się, że zasypiając zaczynam się mimowolnie trząść i nie ustaje to dopóki nie otworzę oczu. Do tej pory ani razu nie wybrałam się do psychologa, ponieważ nie mam na to wystarczających środków i zawsze wydawało mi się, że moje problemy są zbyt trywialne. Czy wiedzą Państwo o czym mogą świadczyć moje objawy?