Dzień dobry, mam problem z zakończeniem relacji z koleżanką. Połączyło nas chodzenie do tej samej p
4
odpowiedzi
Dzień dobry,
mam problem z zakończeniem relacji z koleżanką. Połączyło nas chodzenie do tej samej podstawówki. Potem nasze drogi się rozeszły, jednak lata później znów nawiązałyśmy kontakt, a później połączyły nas studia. Spotykamy się co tydzień, gadamy o sobie i na różne tematy. Jednak różnią nas niektóre rzeczy, co nie powinno być chyba problemem. Jedną z nich jest moja pasja, której ona ewidentnie nie akceptuje, a jest ta pasja olbrzymią częścią mojego życia. Jednak ewidentny brak zainteresowania sprawiają, że to bardzo mnie boli. Do tego dochodzi kwestia studiów. Obie chodzimy na bardzo wymagające, ale różne, kierunki studiów. Jednak ciągłe jej przekonanie, że jej kierunek i uczelnia są bardziej przyszłościowe, lepiej płatne i dużo trudniejsze sprawia, że czuję, że moje studia wyglądają na żenująco łatwe, tylko ja sobie ledwo radzę. Dodatkowo ona jest dość bogata (dokładniej to jej rodzice są bogaci) i często nie rozumie, że nie mogę poprosić rodziców, by kupili mi jakąś rzecz.
Żeby nie było, że na tych spotkaniach gadam tylko o osobie. Wręcz przeciwnie. Mega interesuje mnie jej pogląd na świat, problemy, z którymi się boryka. Nowe problemy, które ją nurtują to najczęściej tematy, które staramy się rozwiązać podczas nawet całego spotkania, bo wiem, że te problemy są dla niej ważne.
To nie jest też tak, że ona mnie kompletnie nie słucha. Też powie coś w mojej kwestii, tylko w jej wypowiedzi moje problemy są niczym w porównaniu z jej problemami.
Jednak jak widzę jak ona z jej bratem na siebie patrzą przez dłuższy moment jak tylko zaczynam mówić o swoim np dokonaniu w hobby to strasznie mnie to boli. Jej przerywanie mi w połowie zdania, bo zobaczyła np psa za oknem.
Czuję, że nie ma sensu kontynuować tej relacji. Nie wiem, czy jakakolwiek rozmowa z nią coś naprawi. Nasza relacja jest głównie powierzchowna. Nie wiem, czy potrafię zakończyć naszą relację, która jest już tak długa (w sumie znamy się od dziecka). Nie wiem, co mam jej powiedzieć, jak następnym razem się spotkamy, ani jak to zakończyć, by jej nie urazić.
mam problem z zakończeniem relacji z koleżanką. Połączyło nas chodzenie do tej samej podstawówki. Potem nasze drogi się rozeszły, jednak lata później znów nawiązałyśmy kontakt, a później połączyły nas studia. Spotykamy się co tydzień, gadamy o sobie i na różne tematy. Jednak różnią nas niektóre rzeczy, co nie powinno być chyba problemem. Jedną z nich jest moja pasja, której ona ewidentnie nie akceptuje, a jest ta pasja olbrzymią częścią mojego życia. Jednak ewidentny brak zainteresowania sprawiają, że to bardzo mnie boli. Do tego dochodzi kwestia studiów. Obie chodzimy na bardzo wymagające, ale różne, kierunki studiów. Jednak ciągłe jej przekonanie, że jej kierunek i uczelnia są bardziej przyszłościowe, lepiej płatne i dużo trudniejsze sprawia, że czuję, że moje studia wyglądają na żenująco łatwe, tylko ja sobie ledwo radzę. Dodatkowo ona jest dość bogata (dokładniej to jej rodzice są bogaci) i często nie rozumie, że nie mogę poprosić rodziców, by kupili mi jakąś rzecz.
Żeby nie było, że na tych spotkaniach gadam tylko o osobie. Wręcz przeciwnie. Mega interesuje mnie jej pogląd na świat, problemy, z którymi się boryka. Nowe problemy, które ją nurtują to najczęściej tematy, które staramy się rozwiązać podczas nawet całego spotkania, bo wiem, że te problemy są dla niej ważne.
To nie jest też tak, że ona mnie kompletnie nie słucha. Też powie coś w mojej kwestii, tylko w jej wypowiedzi moje problemy są niczym w porównaniu z jej problemami.
Jednak jak widzę jak ona z jej bratem na siebie patrzą przez dłuższy moment jak tylko zaczynam mówić o swoim np dokonaniu w hobby to strasznie mnie to boli. Jej przerywanie mi w połowie zdania, bo zobaczyła np psa za oknem.
Czuję, że nie ma sensu kontynuować tej relacji. Nie wiem, czy jakakolwiek rozmowa z nią coś naprawi. Nasza relacja jest głównie powierzchowna. Nie wiem, czy potrafię zakończyć naszą relację, która jest już tak długa (w sumie znamy się od dziecka). Nie wiem, co mam jej powiedzieć, jak następnym razem się spotkamy, ani jak to zakończyć, by jej nie urazić.
Dzień Dobry,
Warto się zastanowić czy kolejny krok ma służyć zakończeniu relacji. W tej sytuacji przede wszystkim zaproponowałbym rozmowę z koleżanką o tym jak się pani czuje w tych konkretnych sytuacjach. Nawet jeśli to tylko
"relacja powierzchowna" to jest to okazja do tego, aby uczuć się wyrażać siebie, swoje myśli i uczucia.
Z wyrazami szacunku,
Aleksander Konieczny
Warto się zastanowić czy kolejny krok ma służyć zakończeniu relacji. W tej sytuacji przede wszystkim zaproponowałbym rozmowę z koleżanką o tym jak się pani czuje w tych konkretnych sytuacjach. Nawet jeśli to tylko
"relacja powierzchowna" to jest to okazja do tego, aby uczuć się wyrażać siebie, swoje myśli i uczucia.
Z wyrazami szacunku,
Aleksander Konieczny
Witam Cię serdecznie - jednocześnie dziękuję za podzielenie się Twoimi wyzwaniami. Sytuacja w której się znalazłaś może przyczyniać się do wzmacniania trudnych emocji, takich jak lęk czy niepewność. To uzasadnione - w momencie potencjalnej straty (przynajmniej na pewnym etapie Twojego życia bliskiej osoby), możesz szukać wielu argumentów, aby z relacji jednak nie rezygnować. Jednocześnie to dobry moment, aby zastanowić się nad Twoimi potrzebami względem relacji przyjacielskiej w długoterminowej perspektywie. Co jest dla Ciebie ważne? Jakie są Twoje potrzeby w bliskiej relacji z przyjaciółką? Co chcesz w przyjaźni dać od siebie? To pytania, które przybliżą Cię do zweryfikowania, czy aktualna relacja odpowiada na Twoje potrzeby. Jeśli potrzebujesz zaplanować rozmowę z przyjaciółką, zastanowić się nad tym, o czym informują trudne emocje czy obiektywnie przyjrzeć się sytuacji, serdecznie zapraszam do kontaktu. Prowadzę konsultacje online, więc możesz umówić się na sesję w dowolnym momencie. Życzę wszelkiej pomyślności, Ewa Wojtowicz - psycholog
Sugeruję wizytę: Konsultacja psychologiczna (pierwsza wizyta) - 190 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz, klikając w przycisk Umów wizytę.
Rozumiem, że znajdujesz się w trudnej sytuacji, ale pamiętaj, że dbanie o własne zdrowie emocjonalne i dobrostan jest bardzo ważne. Jednym kokiem w dbaniu o swój dobrostan jest stawianie granic, jest to dość trudne i często zabiera trochę praktyki, aczkolwiek jest to umiejętność które jest przydatna dla każdego człowieka i można się jej nauczyć. Nie wspominałaś że miałaś z koleżanką szczerą rozmowę, czy pojawiają się jakieś lęki w związku z jej reakcją na twoją szczerość? Napewno jest to pomocne żeby nauczyć się szczerze rozmawiać bez oczekiwania konkretnego efektu. Tylko podczas szczerej rozmowy koleżanka będzie miała okazję do korekty swojego zachowania, i pozwoli ci to zobaczyć waszą relację z jej perspektywy.
Jest to też zupełnie ok jeśli nie masz przestrzeni na taką szczerą rozmową bo, innymi słowami "miarka się przebrała" a ta znajomość nie daje ci wiele satysfakcji.
Jeśli po takiej rozmowie zdecydujesz się zakończyć relację z tą koleżanką, ważne jest, abyś była szczera, ale również delikatna. Możesz spróbować wyrazić swoje uczucia i powody zakończenia relacji w sposób, który nie będzie jej urażać, ale jednocześnie będzie jasny. Możesz powiedzieć coś w stylu:
"Dzisiaj chciałabym porozmawiać o naszej relacji. Chcę Ci podziękować za wszystkie lata przyjaźni i wspólnie spędzony czas. Jednak ostatnio zauważyłam, że istnieją pewne różnice między nami, które sprawiają, że czuję się niekomfortowo. Szanuję Twoje poglądy i problemy, ale mam wrażenie, że nasze drogi życiowe i pasje coraz bardziej się rozchodzą. To nie znaczy, że nie cenię naszych wspomnień czy nie szanuję Ciebie jako osoby, ale myślę, że dla obu nas byłoby lepiej skupić się na innych relacjach, które bardziej odpowiadają naszym obecnym potrzebom i wartościom. Mam nadzieję, że możemy zakończyć tę relację z szacunkiem i zrozumieniem."
Pamiętaj, że każda decyzja dotycząca relacji jest trudna i wymaga odwagi. Ważne jest, abyś robiła to, co najlepsze dla Twojego własnego dobra i szczęścia.
Jest to też zupełnie ok jeśli nie masz przestrzeni na taką szczerą rozmową bo, innymi słowami "miarka się przebrała" a ta znajomość nie daje ci wiele satysfakcji.
Jeśli po takiej rozmowie zdecydujesz się zakończyć relację z tą koleżanką, ważne jest, abyś była szczera, ale również delikatna. Możesz spróbować wyrazić swoje uczucia i powody zakończenia relacji w sposób, który nie będzie jej urażać, ale jednocześnie będzie jasny. Możesz powiedzieć coś w stylu:
"Dzisiaj chciałabym porozmawiać o naszej relacji. Chcę Ci podziękować za wszystkie lata przyjaźni i wspólnie spędzony czas. Jednak ostatnio zauważyłam, że istnieją pewne różnice między nami, które sprawiają, że czuję się niekomfortowo. Szanuję Twoje poglądy i problemy, ale mam wrażenie, że nasze drogi życiowe i pasje coraz bardziej się rozchodzą. To nie znaczy, że nie cenię naszych wspomnień czy nie szanuję Ciebie jako osoby, ale myślę, że dla obu nas byłoby lepiej skupić się na innych relacjach, które bardziej odpowiadają naszym obecnym potrzebom i wartościom. Mam nadzieję, że możemy zakończyć tę relację z szacunkiem i zrozumieniem."
Pamiętaj, że każda decyzja dotycząca relacji jest trudna i wymaga odwagi. Ważne jest, abyś robiła to, co najlepsze dla Twojego własnego dobra i szczęścia.
Dzień dobry,
To naturalne, że wspólna przeszłość czasem przestaje pasować do tego, kim jesteśmy i czego potrzebujemy dzisiaj w relacji. Utrzymanie relacji przez tak długi czas to wielkie wyzwanie i wymaga zaangażowania i elastyczności od obu stron. Poczucie dyskomfortu w relacji, w której Pani potrzeby nie są zaspokajane, jest ważnym sygnałem, któremu warto zaufać.
Oto kilka wskazówek, jak podejść do tej sytuacji z szacunkiem do siebie i drugiej strony:
1. Relacje mają swoje cykle
Warto przyjąć, że znajomości zawarte w dzieciństwie często opierają się na bliskiej okolicy zamieszkania czy wspólnej szkole. W dorosłości budujemy tożsamość wokół naszych wartości i pasji. Jeśli te obszary stają się zbyt odległe, naturalne wygaśnięcie relacji nie jest niczyją winą ani porażką. To proces adaptacyjny – robimy miejsce na relacje, które są bardziej dopasowane do tego, kim jesteśmy dzisiaj.
2. Komunikacja potrzeb jako wyraz autentyczności
Zanim podejmie Pani decyzję o zakończeniu znajomości, kluczowe jest jasne nazwanie swoich odczuć. Pozwala to wyjść z roli osoby, która jedynie dostosowuje się do dynamiki spotkania. Można to zrobić w sposób neutralny, używając komunikatów opisujących Pani perspektywę:
• W obszarze zainteresowań: „Zauważyłam, że rzadko mamy okazję porozmawiać o moich pasjach. Chciałabym móc się nimi z Tobą dzielić, bo są dla mnie ważne”.
• W obszarze studiów: „Czuję się niekomfortowo, gdy porównujemy nasze kierunki studiów. Dla mnie mój wybór jest wartościowy i wolałabym unikać oceniania, który kierunek jest trudniejszy”.
3. Jak zakończyć relację z klasą?
Jeśli mimo prób komunikacji czuje Pani, że relacja Panią obciąża, ma Pani prawo ją ograniczyć. Nie musi to być konfrontacja – można postawić na uprzejmy dystans:
• Stopniowe wygaszanie: Rzadsze proponowanie spotkań i krótsze odpowiedzi pozwalają relacji naturalnie ostygnąć.
• Szczera informacja: Jeśli padnie pytanie o powód, warto szczerze odpowiedzieć, przykładowo: „Bardzo cenię nasze wspólne lata, ale czuję, że obecnie mamy inne potrzeby i style życia. Potrzebuję teraz skupić się na swoich sprawach i ograniczyć towarzyskie spotkania”.
Proszę pamiętać, że dbanie o własne granice i otaczanie się ludźmi, przy których czuje się Pani swobodnie, jest fundamentem zdrowia psychicznego. Ma Pani prawo wybierać, z kim dzieli Pani swój czas.
To naturalne, że wspólna przeszłość czasem przestaje pasować do tego, kim jesteśmy i czego potrzebujemy dzisiaj w relacji. Utrzymanie relacji przez tak długi czas to wielkie wyzwanie i wymaga zaangażowania i elastyczności od obu stron. Poczucie dyskomfortu w relacji, w której Pani potrzeby nie są zaspokajane, jest ważnym sygnałem, któremu warto zaufać.
Oto kilka wskazówek, jak podejść do tej sytuacji z szacunkiem do siebie i drugiej strony:
1. Relacje mają swoje cykle
Warto przyjąć, że znajomości zawarte w dzieciństwie często opierają się na bliskiej okolicy zamieszkania czy wspólnej szkole. W dorosłości budujemy tożsamość wokół naszych wartości i pasji. Jeśli te obszary stają się zbyt odległe, naturalne wygaśnięcie relacji nie jest niczyją winą ani porażką. To proces adaptacyjny – robimy miejsce na relacje, które są bardziej dopasowane do tego, kim jesteśmy dzisiaj.
2. Komunikacja potrzeb jako wyraz autentyczności
Zanim podejmie Pani decyzję o zakończeniu znajomości, kluczowe jest jasne nazwanie swoich odczuć. Pozwala to wyjść z roli osoby, która jedynie dostosowuje się do dynamiki spotkania. Można to zrobić w sposób neutralny, używając komunikatów opisujących Pani perspektywę:
• W obszarze zainteresowań: „Zauważyłam, że rzadko mamy okazję porozmawiać o moich pasjach. Chciałabym móc się nimi z Tobą dzielić, bo są dla mnie ważne”.
• W obszarze studiów: „Czuję się niekomfortowo, gdy porównujemy nasze kierunki studiów. Dla mnie mój wybór jest wartościowy i wolałabym unikać oceniania, który kierunek jest trudniejszy”.
3. Jak zakończyć relację z klasą?
Jeśli mimo prób komunikacji czuje Pani, że relacja Panią obciąża, ma Pani prawo ją ograniczyć. Nie musi to być konfrontacja – można postawić na uprzejmy dystans:
• Stopniowe wygaszanie: Rzadsze proponowanie spotkań i krótsze odpowiedzi pozwalają relacji naturalnie ostygnąć.
• Szczera informacja: Jeśli padnie pytanie o powód, warto szczerze odpowiedzieć, przykładowo: „Bardzo cenię nasze wspólne lata, ale czuję, że obecnie mamy inne potrzeby i style życia. Potrzebuję teraz skupić się na swoich sprawach i ograniczyć towarzyskie spotkania”.
Proszę pamiętać, że dbanie o własne granice i otaczanie się ludźmi, przy których czuje się Pani swobodnie, jest fundamentem zdrowia psychicznego. Ma Pani prawo wybierać, z kim dzieli Pani swój czas.
Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.