Dzień Dobry. Mam na imię Agnieszka. Moje małżeństwo trwa rok , mamy cudowną córeczkę. Problem u nas

Dzień dobry, Pani Agnieszko. Dziękuję, że zechciała Pani podzielić się swoją sytuacją. Chciałbym Panią wspierać w tym trudnym czasie. Z tego, co Pani opisuje, wynika, że w Pani małżeństwie występują poważne wyzwania, które mogą wymagać uwagi. Zastanówmy się nad kilkoma ważnymi kwestiami. Jak często występują te sytuacje, kiedy mąż wyrzuca Panią i córkę z domu? Jakie są Pani emocje w tych momentach, a także po nich? Czy zauważyła Pani powtarzające się wzorce w zachowaniu męża, które mogą mieć swoje źródło w jego przeszłości lub w relacjach rodzinnych? Jak Pani się czuje, kiedy mąż po tych sytuacjach okazuje miłość?

Dobrze byłoby rozważyć także, czy Pani mąż miał wcześniej trudności, które mogłyby wpływać na jego obecne zachowanie. Niepokojące sygnały emocjonalne oraz myśli, które Pani opisuje, mogą wymagać interwencji specjalisty, z którym mogłaby Pani porozmawiać o tym, co się dzieje. Ważne, aby Pani czuła się wspierana i bezpieczna w tym związku. Pozdrawiam

Skupiłbym się na autentyczności Pani doświadczeń oraz na emocjach, które mogą być obecne w tej relacji. Wydaje się, że to, co Pani opisuje, jest bardzo trudnym i bolesnym przeżyciem, które wpływa na Pani poczucie
w a r t o ś c i oraz na to, jak postrzega Pani siebie jako matkę i żonę. To, że mąż obarcza Panią winą i stosuje manipulację emocjonalną, może prowadzić do głębokiego poczucia osamotnienia i braku wsparcia.

Zamiast skupiać się na ocenie, co może być problemem u Pani męża, sugerowałbym refleksję nad tym, jakie potrzeby Pani ma w tej relacji oraz co byłoby dla Pani zdrowe. Działania męża, takie jak wyrzucanie Pani i córki z domu, są sygnałem, że może on nie radzić sobie z własnymi emocjami, co przejawia się w jego zachowaniu. Takie sytuacje mogą być wynikiem jego wewnętrznych zmagań, ale to nie usprawiedliwia ich i nie zmienia faktu, że Pani ma prawo czuć się bezpiecznie i szanować siebie.

Zachęcałbym do refleksji nad tym, jakie granice chciałaby Pani postawić w tej relacji oraz jak Pani pragnienia mogą współistnieć z Pani rolą jako matki. Może to być także okazja do rozważenia wsparcia zewnętrznego, np. psychoterapii, zarówno dla Pani, jak i dla męża, aby pomóc w zrozumieniu i przetworzeniu tych trudnych emocji oraz w budowaniu zdrowszej komunikacji w rodzinie.

Najważniejsze jest, aby nie tracić z oczu własnej wartości i dobrze być w zgodzie z własnymi potrzebami. To, co Pani przeżywa, jest istotne, i warto o tym rozmawiać oraz szukać pomocy, jeśli to konieczne.

Zapraszam do rozmowy w gabinecie lub online

Dzień dobry, sytuacja, w której mąż od dłuższego czasu unika kontaktu, izoluje się i obwinia Panią, może być bardzo trudna i obciążająca emocjonalnie. Ważne jest, aby zadbała Pani o swoje dobro i bezpieczeństwo. Rozważenie konsultacji z psychologiem lub psychoterapeutą może pomóc w zrozumieniu przyczyn tego zachowania oraz w wypracowaniu strategii radzenia sobie z sytuacją. Wsparcie ze strony bliskich osób może również okazać się pomocne w tym trudnym czasie.

Dzień dobry Pani.

Przemoc domowa, czy przybiera formę fizyczną czy psychiczna, pozostaje przemocą. Jeśli rozmowa lub inne formy perswazji nie zmieniają sytuacji, a Pani czuje że jest bezpodstawnie obarczana problemami, to zachęcam do podjęcia działań.

Nie jest moja rolą wskazywanie konkretnych rozwiązań, ale jednego jestem pewien. Nikt z nas nie ma takiej siły żeby zmienić kogoś innego, a jedynym sposobem na zmianę jest zmiana samego siebie. Paradoksalnie, świat zareaguje na zmianę w nas samych i być może będzie to również Pani mąż.

Życzę powodzenia i determinacji.