Dzień dobry, mam 40 lat i rozpoznaną osteoporozę z T-score −3,2 w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Mam

Dzień dobry, mam 40 lat i rozpoznaną osteoporozę z T-score −3,2 w odcinku lędźwiowym kręgosłupa. Mam złamania kompresyjne kręgów Th6 i Th8, a także niezrośnięte złamanie mostka i staw rzekomy żebra. Dodatkowo od kilku tygodni odczuwam silny ból odcinka lędźwiowego — rezonans wykazał odwodnienie i obniżenie wysokości krążków międzykręgowych oraz ucisk na nerw. W tle choroby występują wieloletnie zaburzenia odżywiania i głęboki niedobór hormonów płciowych. Zaproponowano mi leczenie denosumabem (Prolia), którego jeszcze nie rozpoczęłam. Czy przy moim wieku i historii złamań zasadne jest rozważenie teriparatydu jako leczenia pierwszego wyboru? Czy denosumab byłby odpowiedni, czy warto wcześniej rozważyć terapię kościotwórczą? Chciałabym również zapytać o bezpieczną aktywność fizyczną. Zawsze byłam bardzo aktywna i zależy mi na utrzymaniu sprawności oraz wzmacnianiu mięśni i kości. Podczas treningu medycznego zalecono mi m.in. intensywne skręty tułowia, pchanie sań treningowych oraz ćwiczenia z dużym obciążeniem, np. przysiady z hantlami 15 kg. Następnego dnia ból kręgosłupa wyraźnie się nasilił. Czy takie ćwiczenia są odpowiednie przy moich złamaniach i obecnych dolegliwościach? Jaki rodzaj treningu warto rozważyć i kto powinien indywidualnie określić jego bezpieczny zakres? Dziękuję za odpowiedź.