Dzień dobry. Mam 24 lata i zwracam się o pomoc w wyborze odpowiedniego lekarza. Od kilku lat zmag

Dzień dobry.
Mam 24 lata i zwracam się o pomoc w wyborze odpowiedniego lekarza.
Od kilku lat zmagam się z obniżonym samopoczuciem. Z każdym miesiącem jest coraz gorzej. Skończyłam studia, planuje ślub i założenie rodziny, mam dobrą pracę i zapewnione bezpieczeństwo finansowe a mimo to czuję się nieszczęśliwa.
Pojawiają sie u mnie myśli samobójcze, szczególnie po spożyciu alkoholu. Wiem że nie mam tyle odwagi by to zrobić, ale przez decyzję o nie piciu alkoholu (nawet okazyjnie) jestem uznawana w rodzinie za dziwna. W pracy jestem energiczna i wesoła osoba, ale w domu wszystko wygląda inaczej. Nie chce mi się nic...podstawowe obowiązki wykonuję, bo wiem że muszę, ale z ogromną niechęcią... Czasem zdarza mi się wybuchać agresją słowna bądz fizyczna, ale czuję że ma to związek z brakiem zrozumienia moich problemów ze strony bliskich. Czuję się niezrozumiana, a później wybucham, a na koniec dręczą mnie wyrzuty sumienia z powodu mojego zachowania. Pochodzę z rodziny można powiedzieć "prostej", gdzie problemy psychiczne są ignorowane i chyba najbardziej to mnie boli. W okresie gimnazjum dochodziło do samookaleczenia, jeden epizod miałam pół roku temu, kiedy po raz kolejny zostalam wyśmiana, bo nie chciałam imprezować tylko wrócić do domu żeby odpocząć. Wtedy to się zdarzyło, a na drugi dzień ogromne wyrzuty sumienia i myśli że coś jest że mna nie tak, skoro sama siebie okaleczam. Zapisałam się do psychiatry...w zasadzie już 3 razy odwolywalam wizytę, bo boje się, że zostaną przepisane mi leki, które sprawią że nie będę sobą...no i ich skutków ubocznych. Zaś z drugiej strony czuję że sama psychoterapia nie wystarczy. Jestem zdesperowana, nie wiem co zrobić. Inni na moim miejscu byliby szczęśliwi, a ja (również w opinii innych osób) jestem niewdzięczna za to co mam... Co zrobić? Jestem bliska kolejnemu odwołaniu wizyty u psychiatry, ale czuję że to decyzja, która prędzej czy później bedzie musiała być podjeta. Czy mój przypadek w ogóle nadaje się do leczenia? Jak wcześniej wspomniałam, rodzina i bliscy uważają mnie za dziwna. Może wcale nie potrzebuje leczenia?
Z góry dziękuję za pomoc.
Pozdrawiam.