Dzień dobry jest mi wstyd bo mam 30 lat a panicznie boję się dentysty od dzieciństwa do tego stopnia

1 odpowiedzi
Dzień dobry jest mi wstyd bo mam 30 lat a panicznie boję się dentysty od dzieciństwa do tego stopnia że dopóki wytrzymam z bólu to tam nie pójdę a odczuwam ból codziennie bo mam straszne ubytki plus żeby mądrości też swoje robią. Mam z tego powodu ogromną depresję i nie wychodzę od roku z domu praktycznie nigdzie. Siedzę na bezrobociu i mieszkam u mamy. Co jeszcze bardziej mnie przytłacza bo to dla mnie jest przegranym życiem i strasznym wstydem. Od tych zębów i siedzenia w domu mam straszne bóle głowy. W dodatku pół roku temu jeszcze doszło mi jelito drażliwe według diagnozy lekarza. Co jeszcze bardziej mi utrudnia wizytę. Mam myśli samobójcze ale jeszcze nie na tyle duże żeby były zagrożeniem, bardziej planowanie jak bym to zrobił kiedy przyjdzie dzień kiedy to wszystko się posypie. Czasem mam wrażenie że łatwiej było by mi popełnić samobójstwo niż iść do dentysty. Wiem że to głupie ale tak jest. Chciałbym żyć normalnie ale ten strach przed wizytą u dentysty mnie przerasta. Jak można sobie poradzić z takim lękiem? Dodam że jako dziecko byłem leczony na nerwicę lekową bo nie dawałem rady sobie w szkole plus ojciec był alkoholikiem.
lek. Krystyn Czerniejewski
Psychiatra
Cieszyn
Bilans swego życia, jaki Pan zawarł w tym liście, jest przygnębiający. W swej wieloletniej pracy psychoterapeuty, spotykałem takie opisy wielokrotnie. Więc nie jestem tym zaskoczony. Bardziej mnie niepokoi to, że w "sile wieku" nie zdołał Pan dotrzeć do kogoś, kto mógłby Panu pomóc. A pomóc można! Ale to do Pana należy decyzja w tej sprawie. Dla nas terapeutów nic nie jest "głupie". Różnorodność przeżyć, objawów, dolegliwości jest nieskończona. Mogą one wywoływać u terapeuty przychylne zainteresowanie i chęć niesienia pomocy. I taka pomoc jest najczęściej skuteczna!
Paniczny lęk (przed dentystą), objawy jelita nadwrażliwego, myśli samobójcze jak i nierozwiązana separacja z matką i nałóg ojca to czynniki uniemożliwiające satysfakcjonujące życie! Część objawów i trudnych przeżyć towarzyszy Panu od dzieciństwa więc nawet nie wie Pan, jak takie życie może wyglądać.
Od ponad stu lat ludziom z takimi objawami i przeżyciami pomaga psychoterapia. Proponuję przeto odszukać najbliżej mieszkającego psychoterapeutę lub psychoterapeutkę i skorzystać z ich pomocy. Psychoterapia to nie łatwy proces, wymaga systematyczność i wysiłku emocjonalnego ale powinna pomóc Panu stanąć na nogi i prowadzić swoje własne, satysfakcjonujące życie.
Życzę powodzenia.
Znajdź eksperta

Podobne pytania

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest za krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.

Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.

Masz podobny problem? Ci specjaliści mogą Ci pomóc:

Psychiatra
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.