Dzień dobry,córka od czasu zdania matury pracowała tylko pół roku w sklepie odzieżowym ,takie było z

Dzień dobry, dziękuję za podzielenie się tą sytuacją. Z opisu widać, jak wiele trudnych emocji się w Pani pojawia: bezradność, smutek, a także poczucie zranienia. To bardzo zrozumiałe, gdy martwimy się o przyszłość dorosłego dziecka i jednocześnie mamy poczucie, że nasze intencje są odbierane inaczej, niż byśmy chciały. Wiele młodych osób po zakończeniu szkoły przeżywa okres zagubienia lub przeciążenia, który z zewnątrz może wyglądać jak brak motywacji. Nacisk, nawet płynący z troski, bywa wtedy odbierany jako dodatkowe obciążenie, co może prowadzić do wycofania i milczenia, tak jak Pani to opisuje. Być może pomocne byłoby chwilowe odsunięcie rozmów o pracy i spróbowanie nawiązać kontakt w inny sposób, skupiony bardziej na relacji niż na zadaniach. Czasem spokojna rozmowa o tym, jak córka się czuje i czego potrzebuje, bez szukania rozwiązań, bywa pierwszym krokiem do zmiany. Jeśli czuje Pani, że ta sytuacja jest dla Pani zbyt obciążająca emocjonalnie, warto rozważyć rozmowę ze specjalistą, choćby po to, by poszukać sposobów reagowania, które będą bardziej wspierające również dla Pani samej. Pozdrawiam serdecznie i życzę wszystkiego dobrego.

Dzień dobry,
opisana przez Panią sytuacja jest częsta u młodych dorosłych w okresie przejścia między edukacją a samodzielnością zawodową. Reakcje córki, takie jak drażliwość, wycofanie i unikanie rozmów mogą świadczyć o przeżywanym napięciu, obniżonej motywacji lub poczuciu nieadekwatności, niekoniecznie o braku chęci do pracy.
Pytania o zatrudnienie, nawet formułowane z troski, mogą być przez córkę odbierane jako presja i nasilać mechanizmy obronne. Warto ograniczyć kontrolujące komunikaty i skupić się na rozmowie o jej stanie emocjonalnym oraz trudnościach, z jakimi się mierzy.
Zalecałabym próbę spokojnego zakomunikowania własnych uczuć i oczekiwań, bez oceniania, a jednocześnie pozostawienie córce odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Jeśli obecny stan wycofania i bierności utrzymuje się dłużej, zasadne może być zaproponowanie konsultacji psychologicznej lub doradztwa zawodowego.

Dzień dobry. Opisuje Pani sytuację, która wydaje się być mocno naznaczona potrzebą określenia nowego podziału ról i zadań, a co wiąże się z tym, że córka jest już osobą dorosłą, wkraczającą w nowy etap w życiu. Rozumiem, że dla was obu ta sytuacja jest trudna i niezręczna - Pani stara się nie pełnić roli "żandarma", chciałaby Pani pomóc córce w szukaniu pracy, rozumiejąc, że jest to już na tym etapie konieczne ale córka tę pomoc odrzuca, odczuwając ją prawdopodobnie jako nadmierną ingerencję w jej życie. Mam też taką myśl, że za niechęcią córki do poszukiwania pracy może stać jej lęk, związany z tym, że nie ma ona jasnego wyobrażenia o tym, co chciałaby robić, być może ma przekonanie o swojej niskiej skuteczności albo niewystarczających umiejętnościach. Być może boi się odpowiedzialności i pełnego wejścia w dorosłość bo oznacza to dla niej utratę dotychczasowej pozycji, przywilejów. Myślę, że są to rzeczy, o których warto z córką porozmawiać. Zobaczenie jej różnych obaw, zrozumienie motywacji, która skłania ją do odraczania działania może być źródłem ulgi dla was obu i pomoże też dopasować oczekiwania i plan działania na najbliższy czas. Często świadomość, że możemy być widziani i przyjęci z naszą niepewnością, lękiem i słabościami potrafi wiele zmienić w relacji i dodać nam skrzydeł, tam gdzie tego najbardziej potrzebujemy. Życzę Wam wszystkiego dobrego, pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry, mamy trochę mało informacji na temat tego jak układały się Pań relacje przed pojawieniem się problemu. Może tak być że córka, ma obniżony nastrój gdyż nie jest w stanie znaleźć pracy, a w takiej sytuacji każde Pani pytanie może być przez nią odbierane jako atak na siebie. Rozumiem, że chciałaby Pani pomóc córce, a z drugiej strony czuje się Pani odrzucona i wykorzystywana gdyż córka nie dokłada się do wspólnego budżetu. Zachęcałabym do popracowania nad relacją. Proszę spróbować spędzić trochę czasu z córką (może wspólne zakupy, wyjście na obiad itp.) ale raczej na początku unikałabym tematu szukania pracy. Proszę podpytać córkę jak się czuje, jak sobie radzi, co słychać u jej przyjaciół. Jak się trochę do siebie zbliżycie będzie Pani wiedziała z czego wynika problem ze znalezieniem pracy i łatwiej będzie podjąć kolejne kroki.