Dwa dni temu zmarł mój ojciec czekam mnie teraz pogrzeb. A ja ledwo daje radę wszystko to załatwiać.

Dzień Dobry Pani,

Proszę przyjąć ode mnie wyrazy rozumienia, jak trudnych doznań emocjonalnych może Pani doświadczać, z powodu straty Pani Ojca oraz związanych z tym dopełnianiem formalności
oraz (tak zrozumiałam) poczucia bycia w tym Samej.

Proszę nie pozostawać w tej sytuacji i z tą sytuacją Samej.
Proszę zwrócić się o wsparcie emocjonalne, pomoc do bliskiej Osoby, której obecność byłaby już dla Pani wsparciem.
Okres żałoby jest procesem czasowo trwającym .

Zalecałabym Pani, by sięgnęła Pani po niezbędne dla Pani wsparcie specjalistyczne (psychologiczne, ew, psychiatryczne - do rozważenia).

Gdyby miała Pani życzenie rozmowy ze mną, zapraszam serdecznie.

Z przesłaniem dla Pani Tego, Co jest Pani najbardziej teraz potrzebne,
Irena Mielnik-Madej

Dzień dobry, śmierć kogoś bliskiego jest zawsze związana z poczuciem straty i głębszym doświadczeniem przemijania i własnej śmiertelności. Często bywa, że zostaje się samemu z wieloma formalnościami do załatwienia i obawami o to jak poukłada sie dalej życie. Współczuję Pani. Żal, zagubienie i obawy są naturalną reakcją na takie zdarzenie. Być moze nie widzi Pani tego teraz, ale jednocześnie takie zdarzenia mogą być okazją do przejścia wewnętrznej przemiany, głębszego poznania siebie i akceptacji przemijania. Z żalem po stracie i żałobą nie należy próbować na siłę poradzić sobie tak, aby jak najszybciej zmienić nastrój na pozytywny. To jest proces i warto jest go przejść cierpliwie, uważnie i z szacunkiem do całego procesu, mimo, że jest bolesny. Warto, by mogła Pani z kimś porozmawiać lub nawet posiedzieć w czyimś towarzystwie i pomilczeć. To samo w sobie może być wsparciem. Ludzie często obawiają się i nie wiedzą jak się zachować wobec osoby, która straciła kogoś bliskiego, dlatego gdyby pojawił się taki problem, warto jasno zakomunikować czego oczekuje Pani od drugiej osoby, co byłoby wspierające. Być może pomoc w formalnościach związanych z pogrzebem, być może tylko "posiedzenie" razem, a może rozmowa. Kiedy jasno Pani zakomunikuje czego Pani oczekuje, inne osoby łatwiej będą w stanie dać potrzebne wsparcie. Wszystkiego dobrego.

Dzień dobry. Śmierć osoby bliskiej to ogromna strata, a emocje, których Pani doświadcza, są naturalną reakcją w tej sytuacji. Rozpoczyna się proces żałoby, który - choć bardzo trudny - jest zdrową reakcją organizmu i psychiki na to, co się wydarzyło. Emocje, które często towarzyszą żałobie (smutek, złość, lęk, poczucie winy) są naturalne, choć czasem trudne do zrozumienia i zaakceptowania. Zachęcam do skorzystania ze wsparcia psychologa lub psychoterapeuty, który pomoże Pani poradzić sobie ze stratą i związanymi z nią zmianami, jakie zachodzą w Pani życiu. Dzięki zrozumieniu tego, co się z Panią dzieje i na co warto się przygotować, łatwiej będzie Pani zaakceptować tę trudną sytuację i odnaleźć się w niej. Pozdrawiam serdecznie.

Dzień dobry. Zgadzam się, że śmierć bliskiej osoby to jedno z najtrudniejszych doświadczeń, jakie można przeżyć. Każdy przechodzi przez żałobę na swój sposób i w swoim czasie, a to, co jest normalne dla jednej osoby, nie musi być takie dla drugiej. Warto jednak pamiętać, że jeśli trudności w radzeniu sobie z emocjami stają się przytłaczające, pomoc profesjonalisty, takiego jak psychoterapeuta czy interwent kryzysowy, może być bardzo pomocna.
Żałoba to skomplikowany proces, który może obejmować różne etapy, takie jak zaprzeczenie, gniew, smutek czy akceptację. Czasami te etapy mogą się ze sobą mieszać i powtarzać, a wsparcie może pomóc znaleźć drogę do poczucia ulgi i wewnętrznego uzdrowienia.
Trzymam kciuki, by każdy krok w tym procesie był jak najbardziej wspierający i przynosił Pani/Panu poczucie ukojenia.
Pozdrawiam serdecznie.

Objawy które Pani opisuje są charakterystyczne dla osób będących w kryzysie po stracie bliskiej osoby. To o czym Pani pisze może świadczyć o tym że obecnie jest Pani w fazie szoku po śmierci taty. Domyślam się że Pani układ nerwowy może być niezwykle obciążony w związku z czym zachęcam do konsultacji z lekarzem psychiatra oraz rozważyć możliwość spotkania z psychologiem celem otrzymania wsparcia psychologicznego, myślę że to jest niezwykle ważne aby miała Pani odpowiednią sieć wsparcia nie tylko w formie bliskich dla też specjalistów którzy będą z Panią w tym trudnym dla Pani czasie.

To naturalne ,ze może w tak krótkim czasie po stracie bliskiej osoby występować natłok myśli, lęk o przyszłość i trudności w załatwianiu spraw bieżących. Możliwe jest skorzystanie z wsparcia psychologa w zależności od miejsca zamieszkania np. W poradni zdrowia psychicznego, w gabinecie zatrudniającym doświadczonych psychoterapeutów, psychologów, w ośrodku interwencji kryzysowej. Jeśli będzie wskazanie to specjalista przekieruje do lekarza psychiatry