depresja mamy

Dzień dobry,
problem dotyczy nie mnie,a mojej mamy. Mój ojciec najpierw zdradzał mamę, potem wracał, potem wyjechał za granicę, zostawiając nam na głowie mnóstwo problemów. Mama całe życie radziła sobie ze wszystkim. Ostatnio jednak po pracy ciągle śpi, nie może się za nic zabrać, nie potrafi utrzymać porządku tonie w porozrzucanych po pokoju rzeczach, w kuchni tony jedzenia przeważnie marnującego się, zmusza się do chodzenia do pracy, zrobienia obiadu, ale co raz ciężej. Wszystko tłumaczy zmęczeniem po pracy lub ciągłym przeziębieniem. Często kłamie, że nie spała tylko nie słyszała telefonu. Z niczego już się nie cieszy od lat liczyła na remont łazienki, gdy mimo braków środków zorganizowałam go, teraz tylko chodzi i wytyka każde niedociągnięcie. Mimo, iż mam 25 lat mnie traktuje jako "gówniarę" i nie mogę z nią porozmawiać szczerze tak by przekonać do konsultacji z psychologiem, choć wiem, że to by jej pomogło. Wsparcia w rodzinie też niestety nie mam, każdy ma swoje problemy i nie ma na to czasu. Ma 47 lat, potrafi o siebie zadbać, cudownie gotuje i wspaniale latami prowadziła dom, chciałabym by odzyskała dawną energię i znów cieszyła się życem. Jak przekonać mamę do wizyty jeśli każda próba rozmowy kończy się tym, że reaguje nerwowo, obraża się, albo mówi, że ja nic nie wiem i nie powinnam jej udzielać rad. Zawsze znajdzie milion wymówek i sama się nie zgłosi i zaniedba to na kolejny czas. Czy mogę umówić dla niej spotkanie (jestem gotowa samodzielnie opłacać spotkania) i postawić przed faktem dokonanym? Proszę o poradę rozumiem, że nikogo nie wolno zmuszać, ale jak skłonić by spróbowała?