Czy powinnam iść do psychiatry? Jestem osobą bardzo nieodporną na stres. Skutkuje to tym że zajdam s

Zgłoszenie się do psychiatry z powodu opisanych objawów, uważam za rozsądne wyjście. I to mogłaby być odpowiedź na zadane pytanie.
Ale ton listu podpowiada mi, że autorka boi się tej wizyty. Jak zresztą wielu ludzi. Wizytę u lekarza(ki) tej specjalizacji często przeżywa się jako porażkę życiową, jak przyznanie się przed samą sobą do tego, że jest się kimś gorszym od innych m.in dlatego, że nadmiernie żywo reaguje Pani na stres, jest Pani żarłoczna, powtarza Pani niepotrzebne czynności powodowana lękiem, jest Pani płaczliwa, ma zaburzenia snu... Mogłaby Pani wpisać tu chyba jeszcze wiele niepokojących przeżyć, traktowanych jako objawy chorobowe. Wizyta u psychiatry to trochę jak rozprawa sądowo - zapadnie wyrok "mam zaburzenia psychiczne"!!
Dopokąd to się nie stanie, można mieć nadzieję, że są to przypadłości zdarzające się innym też. Ale tylko nieliczni "mają zaburzenia psychiczne"!
I tu chciałbym podzielić się z Panią dwoma spostrzeżeniami:
1. Lęk przed tym, że lekarz rozpozna chorobę, nie ogranicza się tylko do przeżyć "psychicznych". Lekarze innych specjalności biją na alarm, nakłaniają do robienia badań, gdyż często ludzie, z obawy przed tym że postawi im się diagnozę, zwlekają z wizytą u lekarza!
2. Medykalizowanie trudnych przeżyć, a więc doszukiwania się wyłącznie medycznych podstaw zaburzeń doprowadza do bagatelizowania innych przyczyn. Może Pani nie jest chorą a ma Pani trudne przeżycia z powodu aktualnej lub przeszłej trudnej sytuacji życiowej, rodzinnej, społecznej, zawodowej, przebytych innych schorzeń, nie wykształcenia odpowiednich mechanizmów radzenia sobie, lekceważenia sygnałów z ciała...
Proponuję nie zwlekać a skorzystać z pomocy profesjonalisty. Jestem przekonany, że można Pani pomóc. Nie ma co dłużej cierpieć.
Pozdrawiam.