Czy naprawdę muszę żyć z tym bólem?

Od prawie 8 lat męczą mnie silne bóle głowy. Początkowo były to lekkie bóle które trwały codziennie przez miesiąc czasem do dwóch, nie pomagały żadne leki przeciwbólowe. Z czasem te bóle się zmieniły, głowa już nie bolała mnie tak długo miałam za to "ataki" bólu. Głowa nagle zaczynała mnie bardzo boleć, w przeciągu kilku minut, nie mogłam się poruszać bo wtedy bolała jeszcze bardziej, nawet przy poruszaniu oczami ból był nie do wytrzymania. W pewnym momencie zaczynało mi drętwieć całe ciało zaczynając od stóp, gdy odrętwienie dochodziło do dłoni wyginało mi z bólu palce i nie mogłam nimi poruszać. Wtedy wymiotowałam i ból przechodził (w czasie trwania bólu nie miałam światłowstrętu). Później ból znowu się zmienił i "ataki" miałam częściej. Były zawsze po nocy, bardzo silne jednak nie miałam już odrętwień a ruch nie sprawiał mi bólu. Były po prostu tak silne że żadne leki nie pomagały,a gdy zaczęłam wymiotować rodzice zawozili mnie do szpitala ze strachu tam dostawałam 2-3 zastrzyki i ból dopiero wtedy przechodził (bolała mnie górna część oczodołów i nie mogłam na nic patrzeć bo to potęgowało ból). Ostatnio Ból znowu się zmienił trwa już ponad 2 miesiące z 3 dniową przerwą w trakcie. Nie pomagają żadne leki, kawa, sen. Nie jest bardzo silny ale uciążliwy. Zauważyłam że mam przez niego problemy z pamięcią i często podczas rozmowy składam bardzo dziwnie zdania. Gdy bóle się zaczęły miałam 13 lat, w rodzinie silne bóle głowy miał też mój dziadek który z bólu mdlał, oraz ma ojciec u którego zdarza się że nie może wstać lub upada bo nie czuje wtedy nóg. Każdy neurolog u którego byłam wydawał inną diagnozę jednak wszyscy byli zgodni że " z tym bólem muszę się nauczyć żyć, bo nie ma na to lekarstwa". Czy naprawdę muszę żyć z tym bólem już zawsze?