Czy mój syn ma depresje? Jeśli tak to jak namówić go na wizytę u psychoterapeuty?

Niestety nie może Pani podjąć terapii w imieniu (dorosłego przecież) syna. Psychoterapię każdy, kto tego potrzebuje musi podjąć sam, z własnej woli. Natomiast, jeżeli chce Pani porozmawiać o swoich niepokojach - zapraszam. Pozdrawiam.

Opisuje Pani ogromy smutek syna, z którym pewnie trudno mu się uporać samemu. Myślę, że jak najbardziej wskazana byłaby konsultacja psychiatryczna jak również wizyta u psychologa/psychoterapeuty, który może pomóc mu odszukać źródło bólu, którego doświadcza zrozumieć je i poradzić sobie z nim

Witam, z Pani obserwacji wynika, że syn jest wycofany, ma negatywne przekonania na własny temat i pesymistyczne postrzeganie otaczającego go świata. Wygląda to tak jakby "utknął w martwym punkcie" i nie wiedział co dalej zrobić. Jest bardzo prawdopodobne, że rozstanie z dziewczyną zostało przez niego odebrane jako porażka i kolejny argument świadczący o tym, że "nic mu się nie udaje" a następstwem takiego myślenia jest wycofanie: "po co próbować skoro i tak się nie uda, po co nawiązywać kontakty z innymi ludźmi skoro mają nieszczere intencje". Jak Pani sama zauważyła ani takie myślenie ani zachowanie nie sprzyjają poczuciu zadowolenia. W takiej sytuacji zrozumiałe jest, że czuje Pani niepokój i zastanawia się Pani jak pomóc synowi. Wspomina Pani o propozycji pójścia do psychiatry. Odpowiedź syna była przewrotna , być może sam zauważa że jego stan psychiczny nie jest zbyt dobry ale trudno mu się zdecydować na kontakt z psychiatrą ? Tego nie wiem. Wydaje mi się jednak, że nie warto rezygnować z prób zachęcania syna do skorzystania z pomocy. Opisywanie tego co Pani widzi i czuje ma duże znaczenie ponieważ pokazuje mu Pani, że sprawa jest poważna i wymaga podjęcia konkretnych działań ( sprawdzenia, czy nie mamy do czynienia z depresją czyli chorobą). Uważam, że kwestią wtórna jest to czy syn skorzysta z pomocy psychiatry czy psychologa, istotne jest aby przynajmniej spróbował i poszedł na pierwszą konsultację. Niektóre osoby potrzebują więcej wskazówek i pomocy ( np. umówienia na wizytę) aby zrobić "ten pierwszy krok". Pozdrawiam A.J

witam serdecznie, odpowiadając na powyższe pytanie, psychoterapeutyczna jest jak najbardziej wskazana. Generalnie samo nic się nie zmienia. Pomocne, może być, że terapia z pewnością pomaga inaczej spojrzeć na życie, a swoją drogą my sami jesteśmy dla siebie najważniejsi, powinniśmy być dla siebie najlepszym przyjacielem. Dziewczyna deprecjonowała poczucie wartości syna, ale postrzeganie samego siebie ma w życiu znaczące znaczenie. Jeśli byłoby trudno, by syn się spotkał, serdecznie zapraszam Panią - taka wizyta, może wiele wnieść dla syna, serdecznie zapraszam i pozdrawiam