Czy jeżeli jest wszystko dobrze i czasem mam dobre dni nawet bardzo dobre ale nagle bez powodu mam n

Jeżeli życiu towarzyszą myśli samobójcze, to najistotniejsza nie wydaje się odpowiedź na pytanie "czy to tzw. doły, czy depresja", ale, co zrobić, żeby przeżyć, a w optymalnym scenariuszu - co zrobić, żeby chcieć przeżyć w większym komforcie i mniejszym lęku. Pomoże w tym kontakt ze specjalistą - w wieku 15 lat w pierwszej kolejności można zwrócić się do psychologa szkolnego (nawet bez wiedzy rodziców).

Takie stany, o których piszesz są całkiem normalne i prawdopodobnie pojawiają się u co drugiego nastolatka. Jesteś na etapie kształtowania swojej tożsamości. W tym wieku często przechodzi się pewnego rodzaju kryzysy związane z dorastaniem. Jednak, żeby określić, czy do "doły" czy depresja, warto udać się na rozmowę do psychologa lub psychoterapeuty. Rozmowa ze specjalistą pozwoli rozwikłać problem. Nie ma się czego wstydzić.

Z pewnością przechodzisz trudny czas. Pojawiły się obawy, których wcześniej nie było; na pewno warto porozmawiać z psychologiem i poszukać z nim właściwej perpsektywy dla Twoich uczuć i niepokojących myśli - będących częścią trudnego okresu kształtowania się tożsamości. Powodzenia.

Myślę, że warto udać się do psychologa po wsparcie i informacje. Bez osobistej rozmowy w gabinecie nie sposób stwierdzić, czy mamy do czynienia z depresją - rzetelną diagnozę można postawić jedynie na spotkaniu osobistym. Wiele osób w okresie dojrzewania doświadcza wahań nastroju, emocje są silne i nie zawsze przyjemne, jednakże wspomniane myśli samobójcze są niepokojące i warto zbadać problem. Polecam zacząć od psychologa szkolnego. Pozdrawiam serdecznie.

Trudności te mogą wynikać z okresu dojrzewania, ale warto skonsultować się z psychologiem/psychoterapeutą. Pozdrawiam Piotr Włodarczyk

Dzień dobry! Biorąc pod uwagę objawy, które zostały wymienione, z pewnością sugeruję konsultację ze specjalistą. Tzw. "doły" oczywiście pojawiają się w życiu każdego człowieka - są zazwyczaj spowodowane aktualnymi problemami pojawiającymi się w codzienności. Natomiast napady lęku oraz myśli samobójcze sugerują konieczność wizyty psychiatrycznej oraz podjęcie farmakoterapii lub psychoterapii w celu poprawy jakości funkcjonowania. W zależności od problemu i objawów oraz przebiegu choroby, farmakoterapia może być stosowana w połączeniu z psychoterapią. Analogicznie, psychoterapia może być wystarczającą interwencją, bez potrzeby wdrażania farmakoterapii. Problemy okresu dojrzewania - psychologiczne, jak i uwarunkowania biologiczne - mogą być bodźcem wyzwalającym różne problemy. Sugeruję wizytę u specjalisty - psychoterapeuty lub psychiatry - w celu rozpoczęcia leczenia. Pozdrawiam, Tomasz Bogucki