Co jeśli chory z dekompensacją wątroby będzie spożywał alkohol?

Spośród czynników, na które chory ma wpływ, zaprzestanie picia najsilniej poprawia rokowanie przy niewyrównanej marskości i działa nawet w zaawansowanej chorobie. Dalsze picie jest w tej grupie chorych najsilniejszym czynnikiem pogarszającym rokowanie. Niewyrównana marskość (dekompensacja), czyli pojawienie się wodobrzusza, żółtaczki, krwawienia z przewodu pokarmowego lub zaburzeń świadomości, oznacza, że wątroba straciła rezerwę. Każda kolejna porcja alkoholu dokłada ostre uszkodzenie do już zniszczonego narządu. W badaniach obserwacyjnych chorzy, którzy przestali pić, żyli wyraźnie dłużej. W jednym z nich po 7 latach żyło 72% osób zachowujących abstynencję i 44% osób pijących nadal. Przy dalszym piciu na marskość nakłada się ostre alkoholowe zapalenie wątroby. Wraca wodobrzusze, tym razem oporne na leki, dochodzi do krwawień, zakażenia płynu w jamie brzusznej, zaburzeń świadomości i niewydolności nerek. Alkohol zamyka też drogę do przeszczepienia wątroby, bo warunkiem kwalifikacji jest z reguły udokumentowana abstynencja, zwykle co najmniej półroczna, i leczenie uzależnienia. U niektórych chorych, którzy przestają pić, wątroba częściowo się regeneruje, wodobrzusze ustępuje i choroba wraca do fazy wyrównanej. Uzależnienie od alkoholu jest chorobą, którą się leczy, także u osób z marskością. Jeżeli pytanie dotyczy bliskiej osoby, najpierw proszę porozmawiać z hepatologiem prowadzącym, jak włączyć leczenie uzależnienia do planu opieki.