Choroba otępienna. Czy oby na pewno Alzheimer?

Szanowni Państwo,
problem dotyczy mojej 57 letniej matki. W 2014 r. stwierdzono u niej chorobę Alzheimera (wypis z oddziału psychiatrycznego - zmęczenie psychofizyczne, trudności w skupieniu uwagi, natłok złych i pesymistycznych myśli, przygnębienie, zaburzenia snu, zawroty i bóle głowy po stronie skroniowej lewej, utrata apetytu, zaburzenia pamięci, trudności w zadaniach testowych, zaburzona koordynacja wzrokowo - ruchowa i funkcje przestrzenne, MMSE 18pky CDT - wszystkie próby błędnie wykonane, średni stopień otępienia, nadciśnienie tętnicze). Leki - Doxepin, Bisoratio, Polocard. W badaniu neuropsychologicznym pogorszenie w zakresie uczenia się, pamięci odroczonej, operacyjnej, koncentracji uwagi, wzrokowego przeszukiwania pola widzenia, nieznaczna poprawa procesów wzrokowo przestrzennych, aktualizacji słów, abstrahowania, zachowane czytanie i pisanie. Kolejne badania i ..matka trafia do worka: Alzheimer (szczególnie dlatego, iż badanie wykazało podwyższoną ilość białka tau). Leki - Donepezil, potem Memantyna, ponadto Doxepin, Faxolet. Na dzień dzisiejszy pozostał Faxolet i Doxepin i wbrew zaleceniom lekarzy odstawiliśmy Memantynę (nie pogorszyło się, więc nic nie pomagała).
A teraz jak to wygląda z mojego punktu widzenia: matka większość życia żyła w stresie (praca, a przede wszystkim dom i ojciec, który od roku nie żyje), za sprawą ojca praktycznie nie miała chwili spokoju, znosiła ciągłą krytykę i "ustawianie" (zupa za słona, herbata za słodka, to źle, to nie tak itp.). Nie mieszkam z nią od 14 lat, ale jak sięgnę pamięcią uważałem ją za kobietę "skołowaną", czasami "zakręconą", która ponadto miała wszystko na głowie. Według mnie żyła w depresji i nerwicy.
A jak według mnie przebiega choroba od czasu stwierdzenia Alzheimera: bez zmian jeśli chodzi o zaburzenia orientacji (chodzi do sklepu, chodzi na przystanek 800m, skąd jeździ na zajęcia w dziennym domu wsparcia, boi się poruszać samodzielnie na innych trasach i raczej miałaby problem), nigdy nie miała problemu z rozpoznaniem jakiejkolwiek osoby, pamięta imiona dzieci, wnuków, rodziny, wie ile ma lat, ale nie pamięta swojego roku urodzenia i dnia - zna miesiąc i znak zodiaku. Odczytuje godzinę i daty, ale jest to dla niej obojętne i bez znaczenia - nie stosuje się do tego, a poza tym zmuszanie jej do wysiłku umysłowego na dłużsżą metę kończy się jej irytacją. Ciągle musi mieć pod kontrolą klucze, telefon i torebkę. Przez te ostatnie lata były też problemy z porami dnia - spała w dzień, a w nocy dzwoniła do nas. Trzy miesiące temu wprowadziłem jej suplementację Wit. B12 (metylokobalamina), kwasem foliowym, D3, choliną, acetyl-l-karnityną, mieszanką olei zimnotłoczonych (len, ostropest, ogórecznik,czarnuszka, orzechy i inne) i wiele innych (NAC, TMG, selen, cynk, kwas alfa liponowy, B50, lecytyna, olej kokosowy i MCT). Odstawiliśmy (oderwaliśmy ją) od cukru, bo była wręcz uzależniona od słodyczy - jest osobą szczupłej budowy ciała. Od dłuższego czasu matka śpi w nocy (wcześniej wstawała i dzwoniła do nas lub jak byłem u niej sprawdzała czy jestem, a w dzień - poprawione samopoczucie i chęć działania. Żadnych infekcji od dawna. W zakresie orientacji zauważyłem, że pod wpływem presji gubi się szybko, woli bez nadzoru, w spokoju znaleźć drogę do łazienki w moim domu lub wykonać jakąś czynność. Pod presją stresuje się i jest zazwyczaj "klapa". Rożnica w zachowaniu na przestrzeni ostatniego roku - wcześniej była zupełnie nieobecna (słup soli), potrafiła nie reagować na nic, nic ją nie interesowało, nie cieszyło, nie interesowała ją wnuczka, której nie widziała kilka tygodni. Obecnie - reaguje na zadawane pytania (czasami celowo unika odpowiedzi, bo musi się wysilić), interesuje się niektórymi czynnościami, które ja wykonuję, zainteresowała się moim ogrodem i zauważyła w nim zmiany (mieszkam 200km od niej i widujemy się raz w miesiącu, a u mnie jest co 3-4 miesiące), pytała moją córkę jak idzie jej w szkole. Oczywiście ma chwile zawieszenia, jakby o czymś myślała, trzeba ją czasami z tego "wyrwać".
Rozmowa z nią w dalszym ciągu nie należy do najłatwiejszych, brakuje jej słów, nie gubi jednak tak często wątku, jak rok temu. Nie ma i nie miała urojeń, aczkolwiek czasami mówi mi przez telefon, że zrobiła obiad i zostawiła dla mnie porcję (a mieszkam daleko od niej).
Z badań krwi i moczu z ostatnich lat wynika, że B12 ciągle spadało, aż do 252 pg/ml w 2016 r. Homocysteina 6,8., kwas foliowy 12,8. Ostatnie badanie tomograficzne głowy (2016 r.) - zaniki korowe w płatach czołowych, układ komorowy symetryczny. Zapis EEG nieprawidłowy z przewagą rytmu wolnych fal theta.
Moje wnioski: stres działa na nią paraliżująco (potrafi wywołać łzy i niemożność jakiegokolwiek działania).
To wszystko w skrócie. Poszukuję więc lekarza (najlepiej wielkopolskie lub lubuskie), który być może z mojego krótkiego opisu wyciągnął wnioski inne niż dotychczasowi lekarze, widzi cień szansy pomocy i odważy się podjąć ewentualnie leczenia. Zdaję sobie też sprawę, że jeśli nawet to nie Alzheimer to może być inna forma otępienia bez pomyślnej prognozy.
Z chęcią odpowiem na pytania.