Brak chęci na seks i inne zbliżenia

Witam serdecznie.
Mam problem w sferze seksualnej.
Otóż, czasami mam wrażenie, że seks i wszelkie zbliżenia (nawet całowanie) z partnerem, mogłoby dla mnie nie istnieć. Jesteśmy razem prawie 3 i pół roku. Na początku było lepiej, ale widywaliśmy się rzadziej. Odkąd mieszkamy razem, mam czasami 'przebłyski' dotyczące chęci na zbliżenie. Czasami, to znaczy jakieś 3 dni w miesiącu.
Widzę, jak mój partner ubolewa nad tym, a to mnie dodatkowo przygnębia, bo nie rozumiem sama siebie w tej kwestii. Kiedy nastaje okres, gdzie nie mam ochoty na zbliżenia, nie myślę też o masturbacji ani o żadnych fantazjach seksualnych.
Przez długi czas (chyba około 5 lat brałam tabletki antykoncepcyjne) i wtedy jeszcze częściej nie miałam ochoty na zbliżenia, towarzyszyły mi też silne bóle głowy, praktycznie codziennie, dlatego odstawiłam je rok temu. Jednak niewiele uległo poprawie.
W mojej rodzinie babcia choruje na cukrzycę oraz na tarczycę, a moja mama w młodości miała problemy z tarczycą. Robiłam badania i podstawowe wyniki nie wskazują na problemy z tarczycą, aczkolwiek, endokrynolog, po opisywanych przeze mnie fizycznych dolegliwościach przepisał lek na niedoczynność tarczycy, który brałam przez 3 miesiące. Potem wyjechałam z kraju i nie udałam się na ponowne badania.
Piszę o tym, bo wiem, że tarczyca ma duży wpływ na gospodarkę hormonalną. Cukier mam w normie.
Żaden ginekolog nie badał mojego poziomu hormonów, nawet przed przepisaniem tabletek antykoncepcyjnych.
Nie wiem, co mam robić... tym bardziej, że partner cierpi na tym najbardziej, uważa, że nie zauważam jego potrzeb i wręcz 'nie chce mi się go zaspokajać'. Najgorsze, że czuję, że ma rację... mi naprawdę nie chce się go zaspokajać. Podczas seksu nie osiągam orgazmu pochwowego i czasami mam w głowie myśli, żeby jak najszybciej skończyć stosunek.
Osiągam orgazm łechtaczkowy, ale czasami muszę 'włączyć' fantazje, o których nigdy nie przyznam się mojemu partnerowi, bo pomyślałby, że jestem lesbijką (tak, to znaczy, że myślę o zbliżeniach z kobietami, kiedy mój partner mnie zaspokaja). To jest straszne. Kocham go, planujemy mieć razem dzieci, a ja myślę o takich rzeczach. Biczuję się sama w myślach za to, że tak mam. Do tego zaczęłam zamykać się w sobie, nie potrafię odpowiedzieć na pytania partnera, dlaczego nie chcę go dotykać, dlaczego nie daję dotknąć siebie.
Nie wiem, co mam robić. Proszę o pomoc i wskazówki. :(