2latek budzi sie z wrzaskiem,krzykiem

Należy takie zachowanie skonsultować z neurologiem, który na podstawie badania fizykalnego i dodatkowych badań wykluczy poważne choroby. Jest to najprawdopodobniej przemijające zaburzenie lękowe typowe dla tego wieku związane z zaistniałą sytuacją stresową (odstawienie od piersi).
Pomocna może być konsultacja psychologa.

Witam, trudno odpowiedzieć, nie widząc dziecka. Oczywiście najprawdopodobniej i tego również życzę, jest to naturalna potrzeba bliskiego kontaktu z Mamą. Jak na 2 letnie dziecko, rzeczywiście trochę późno zasypia, rozumiem,że po przebudzeniu nocnym, udaje się synka uspokoić i uśpić? Jeśli dolegliwości trwają od odstawienia dziecka od piersi, można doszukiwać się również problemu z dietą - rodzajem mleka zastępczego, innych pokarmów. W razie potrzeby proponuję jednak bezpośrednią poradę lekarską, najlepiej z obojgiem Rodziców (opiekunów). Możliwe,że niewielka korekta diety rozwiązałaby problem, jeśli nie pozostaje jeszcze konsultacja Psychologa Dziecięcego.

Zwykle sytuacja nie wymaga kompleksowych badań, ale jesli jest pani zaniepokojona zapraszam w sobotę pozdrawiam

Przepraszam,ale to pytanie nie ma związku z chorobą alergiczną .Sądzę,że są to przyjściowe emocjonalne zaburzenia i za 3-4 miesiące nie będzie po nich śladu.

Czasami lepiej za bardzo nie ingerować, taki płacz w czasie snu może się zdarzać w tym wieku, wtedy należy wykazać się wyczuciem - uspokoić ale jednocześnie strać się nie wybudzać, np.głaskaniem, ale nie starać się brać dziecka na ręce. Oczywiście, czasami "jak to jest tzw"zły sen" czasami lepiej zapalić światło i na chwile wybudzić, niż dać dziecku przeżywać ten sen "na jawie". Proponuję eksperymentować, bez więcej informacji trudno dokładnie podpowiedzieć, a niektóre zalecenia będą dla siebie sprzeczne.

Przeczekać.Nie ma nic niepokojącego

Proszę zmienić sposób usypiania z kolan na łóżeczko śpiewać cicho dziecku trzymać za rączkę mówić proste wierszyki.Jeżeli się obudzi pogłaskać po twarzy dać pić wodę lub cienką herbatkę z melisy i być obok lecz nie brać na ręce mówić cicho do dziecka uspakajająco.