Tak naprawdę nie wiem co robić - jestem uczennicą liceum i wydaje mi się, że jestem strasznie przewr

1 odpowiedzi
Tak naprawdę nie wiem co robić - jestem uczennicą liceum i wydaje mi się, że jestem strasznie przewrażliwiona. W szkole bardzo łatwo się stresuję - najmniejsza rzecz (lub sytuacja w której się znajduję) może sprawić, że jestem w stanie się popłakać, więc łzy są u mnie na porządku dziennym. Czasami stresuję się i odczuwam tak duży "lęk" (choć nie wiem jak to nazwać) że nie jestem w stanie chodzić na niektóre lekcje, a jak jestem wywoływana do odpowiedzi to czuję gulę w gardle, i żołądek mi się zaciska - zaczynam się jąkać, poniekąd panikować, ręce mi drżą i ponownie, często przy takich sytuacjach zaczynam zwykle płakać, więc przestaję się odzywać i liczę na to, że nauczyciel mi ustąpi, bo boję się wyjść z sali. Nie jestem niczego pewna i myślę, że wszystko robię źle, a lęk/stres często nasila się do takiego stopnia, że w nocy nie chcę iść spać, bo boję się następnego dnia i tego jak on będzie wyglądał. Mam wrażenie, że każdy na mnie patrzy, każdy się ze mnie śmieje (choć pewnie tak myślę przez moją niską samoocenę i nienawiść do tego jak wyglądam) i takie coś toczy się od ośmiu lat. Czuję się jak bierny obserwator własnego życia, jakbym obserwowała wszystko z boku - wszystko wokół jest ekspresywne, żywe, tętniące życiem i jestem ja; siedząca z boku, zamknięta w swojej głowie i czująca się nie na miejscu. Nie mam żadnych planów na życie, motywacji do większości rzeczy, nawet zainteresowań oprócz książek, które sprawiają, że czuję się odrobinę bardziej rozumiana i, że bardziej rozumiem samą siebie. Ale kończąc ten mój jakże niezwykły długi monolog o tym jak bardzo źle mi się żyję i nie wiem co z tym zrobić; na koniec dnia i tak będę dobrze się czuć, i myśleć, że tak naprawdę nie mam żadnych "problemów" i nic mi nie jest, a pomocy żadnej nie potrzebuję, choć moi znajomi ciągle mówią, że jest odwrotnie
Dzień dobry. Jak czytam ten wpis, to wydaje mi się, że w codziennym życiu borykasz się z szeregiem różnych trudnych emocji - szczególnie często towarzyszy Ci lęk i niepokój. Wnioskuję, że wpływa to na Twoje codzienne funkcjonowanie, czasem uniemożliwiając podjęcie niektórych aktywności. Myślę, że warto byłoby popracować nad radzeniem sobie z lękiem i przekonaniem, że wszyscy Cię negatywnie oceniają oraz budować poczucie własnej skuteczności oraz wartości. Życie nie musi Ci umykać, masz prawo w nim w pełni uczestniczyć. Spróbuj porozmawiać z opiekunem lub psychologiem szkolnym, może uda się podjąć jakąś wspólną pracę nad tym, abyś poczuła się lepiej. Pozdrawiam i trzymam kciuki!

Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online

Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.

Pokaż specjalistów Jak to działa?

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest zbyt krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.