podejrzenie zaburzenia Borderline

13 odpowiedzi
Witam. Pytanie będzie dotyczyło nie mnie, ale mojego partnera.
Jestem z nim 7 lat odkąd pamiętam między nami dochodzi do kłótni o głupoty. Na początku byłam przez niego uwielbiana, szanowana, uważał mnie za cud świata ( ja wcale za taką sie nie uwarzam ) jednak gdy zaczęłam mieć własne zdanie, mówiąc głośno NIE on bardzo się wściekał na mnie, potrafi mnie wyzywać, ubliżać, mówić że sie do niczego nie nadaje, że jestem głupia i pusta lala.... Jak jest dobrze to potrafi być czuły, kochający, mówi na mnie że jestem jego Aniołem z nieba, a wystarczy drobnostka i wybucha niczym wulkan....krzyczy ze mam sie wynosic do swoich rodzicow, ze mnie nie nawidzi, nie kocha, nie chce byc ze mną itd. Chciałabym zaznaczyć że mamy dwoje dzieci ( jedno jest z pierwszego małżeństwa partnera, a drugie nasze wspólne ) dzieci na to patrzą, słuchają. Ja jestem na skraju wytrzymałości.....nawet gdy rozmawiamy ze soba przez tel partner zwraca mi uwagę na temat formy mojej wypowiedzi, to że wzdycham do sluchawki, o ton się denerwuje ......czytałam juz trochę na ten temat podejrzewam zaburzenie borderline jednak potrzebuje porady dobrego specjalisty. Proszę pomóżcie , poradźcie bo nie chce aby nasza rodzina się przez niego rozpadła :(
Dzień dobry.
Postawienie jakiejkolwiek diagnozy niewiele zmieni w Waszym życiu, prawda? Najważniejsze jest to, że dla Pani taki typ relacji jest źródłem cierpienia. Pozostaje Pani w ciągłym stresie na tej emocjonalnej huśtawce, a to w końcu będzie mieć skutki...
Zachęcam mocno do spotkania z psychoterapeutą by ustalić możliwości i zakres pomocy Pani i bliskim. Pozdrawiam serdecznie.

Uzyskaj odpowiedzi dzięki konsultacji online

Jeśli potrzebujesz specjalistycznej porady, umów konsultację online. Otrzymasz wszystkie odpowiedzi bez wychodzenia z domu.

Pokaż specjalistów Jak to działa?
Witam
Trudno o diagnozę kliniczną na podstawie opisu. Jeden psycholog uzna, że zachowanie partnera nosi w sobie cechy borderline, inny nazwie tą sytuację przemocą ze strony partnera, inny uzna sytuację za konflikt małżeński. To, co wyczytałam z Pani wypowiedzi, to to, że zależy Pani na szacunku w Waszej relacji, bardzo potrzebuje Pani spokoju w domu i ważne dla Pani jest to, żeby rodzina była razem. Martwi się Pani też o dzieci. Pewnie podejmowała Pani różne starania, żeby zadbać o te potrzeby - czy przypomina sobie Pani, co było dla Pani pomocne? Co wspierało Panią w uzyskaniu spokoju, szacunku, spokoju dzieci?
Warto rozważyć spotkanie ze specjalistą - psychologiem. Konsultacja pozwoli przyjrzeć się Pani sytuacji i odpowiedzieć na Pani pytania.

Dzień dobry.
Myślę, że dobrą decyzją było by porozmawiać z mężem i wspólnie zdecydować się na terapię małżeńską. W każdej relacji zdarzają się kryzysy. Opis Pani trudności rodzi wiele pytań. Wygląda na to że w znacznym stopniu czuje się Pani zdominowana. Zdrowe objawy Pani wyodrębniania się w relacji i próby samostanowienia o sobie spotykają się z gwałtowną dezaprobatą. Jak rozumiem rodzi dużą frustrację, lęk o odrzucenie i niepokój o wspólną przyszłość. Jest to zupełnie zrozumiałe. Zachęcam do terapii małżeńskiej, a jeżeli mąż się nie zgodzi do zasięgnięcia dla siebie pomocy psychologa
Sugeruję wizytę:
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz.pl, klikając w przycisk Umów wizytę.

Witam, poleciła bym znalezienie psychoterapeuty w Pani mieście dla siebie i partnera. Partnera trzeba zdiagnozować ,a Pani aby wesprzeć się w tej całej sytuacji. Niestety nie znam nikogo w Sopocie ,aby polecić. Pozdrawiam Magdalena Gierula

Szanowna Pani,

Bardzo mi przykro z powodu przeżywanego przez Panią cierpienia.
Trudno jest oceniać dynamikę związku na podstawie relacji jednej strony, trudno także wypowiedzieć się obiektywnie na temat tak delikatnej sprawy jak zaburzenie osobowości na podstawie opisu.
Niewątpliwie w Pani historii wybrzmiewają nuty tego, co stanowiło kiedyś siłę Państwa związku, mówi Pani o tym, jak czuła się Pani uwielbiana i szanowana. Jednak z jakiegoś powodu wraz z upływem czasu sytuacja ta zmieniła się. Być może możliwe jest wspólne zaczerpnięcie do zasobów związku tkwiących w Państwa historii i praca ku poprawie relacji? Zapraszam do spróbowania namówienia partnera do podjęcia terapii pary. Z cała pewnością jest świadomy negatywnej zmiany, która pojawiła się w Państwa relacji i być może też chciałby powrotu do pięknych chwil z początku związku. W przypadku braku chęci partnera do podjęcia terapii zachęcam do indywidualnej konsultacji celem określenia potrzeb, celów i możliwości a także wzmocnienia Pani w ich realizacji.
Pozdrawiam serdecznie.

Witam,
trudno być w relacji z osobą, kiedy nie wiadomo jak ona zareaguje na nasze zachowanie, kiedy się zezłości, zacznie krzyczeć. Rozumiem, ze Pani martwi się o to co dalej? Jak ma wyglądać Wasze wspólne życie? Jednak żeby stwierdzić jakiegokolwiek zaburzenie jest potrzebna solidna diagnoza psychoterapeutyczna osoby, w tym przypadku Pani partnera. Terapeuta i osoba zainteresowana terapią po diagnozie ustalają plan pracy i cele terapii, by poprawić funkcjonowanie osoby. Dlatego zachęcam do wizyty u psychoterapeuty. Proszę nie zapominać o sobie i o pomocy dla siebie.
Pozdrawiam

Witam.
Cieszę się, że szuka Pani pomocy. Opisuje Pani bardzo trudną sytuację, na którą nie ma prostych rozwiązań. Niezależnie od tego czy partner cierpi na zaburzenia osobowości czy nie, proponuję umówić się na wizytę u psychoterapeuty by przy jego wsparciu poradzić sobie z sytuacji, w której się Pani znalazła. Bez takiego wsparcia jest to często bardzo trudne.
Pozdrawiam.

Diagnoza zaburzenia osobowości typu Borderline nie należy do łatwych, nie można jej dokonać tylko w oparciu o opis zachowań osoby bliskiej, proponuję kontakt ze specjalistą. Możliwości jest wiele -może Pani poszukiwać wsparcia dla siebie -tak aby lepiej radzić sobie z tą trudną obciążającą sytuacją. Dobrym pomysłem jest również skorzystanie z terapii dla par -specjalista psychoterapeuta po kontakcie z Państwem udzieli informacji zwrotnej o możliwych strategiach pomocy, które byłyby dla was najodpowiedniejsze. Bardzo ważne jest by z tego typu problemami nie pozostawać samemu. Pomoc z zewnątrz -spojrzenie kogoś niezaangażowanego w sytuacje, patrzącego z dystansu wiele może wnieść. Pozdrawiam serdecznie.

Witam... przyczyn takiego zachowania partnera może być wiele. Mogą być związane z zaburzeniami osobowości, oraz innymi problemami. Ważne by w tej sytuacji zadbała Pani o siebie i skontaktowała się z psychoterapeutą. Wspólnie po przedstawieniu problemu i dopytaniu o pewne szczegóły przez terapeutę, łatwiej będzie można zastanowić się nad postępowaniem w tej sytuacji. Warto zacząć od siebie by później we właściwy sposób móc pomóc także jemu. Zachęcam do wizyty.
Sugeruję wizytę: - 100 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz.pl, klikając w przycisk Umów wizytę.

Witam serdecznie, rozumiem, że jest Pani w niezwykle trudnej relacji.. Trudno jednak zdiagnozować osobę na podstawie kilku zdań. Poza tym obawiam się, że sama diagnoza Pani w niczym nie pomoże.
Zaproponowałabym Pani i partnerowi wspólne spotkanie z terapeutą, który na pewno po przeprowadzeniu wywiadu powie Państwu co można zrobić..
Życzę powodzenia i szybkiej wizyty u psychoterapeuty.
Pozdrawiam

Sądzę,że być może Pani intuicja jest właściwym rozpoznaniem. Może warto pomyśleć nad systemowym rozwiązaniem i wybrać się na terapię rodzinną lub zmotywować partnera do indywidualnej terapii.

Żeby zdiagnozować rodzaj trudności z jakimi zmaga się Pani partner, potrzebna jest jego wizyta u specjalisty, a nie jedynie opis. Widzę, że partner nie radzi sobie z kontrolowaniem emocji. Niestety Pani nad nimi za partnera nie zapanuje. Nie można brać odpowiedzialności za zachowanie partnera, nawet jeśli on tłumaczy swoje postępowanie reakcją na Pani słowa, czy czyny. Nie wiem czy partner jest gotowy na wizytę u specjalisty.. Ja natomiast z chęcią pomogę Pani odzyskać siłę i wiarę, bo jak napisała Pani-jest Pani na skraju wytrzymałości. Potowarzyszę Pani w ratowaniu rodziny, szukaniu pomocy dla partnera, z moim prowadzeniem wypracuje Pani sobie strategię radzenia sobie w tych trudnych sytuacjach, które wyżej Pani opisuje. Jest jeszcze możliwości do wykorzystania, dzięki którym poczuje się Pani lepiej-niezależnie od kolejnych kroków partnera ! ;)

Dziękuję za zaufanie. Wskazanie jednej, właściwej podpowiedzi jest, moim zdaniem niemożliwe. Proponuję bezpośrednie kontakt ze specjalistą. Jeśli zachowania męża mają charakter zaburzeń osobowości to terapia wymaga interwencji psychologa i psychiatry (chodzi o stabilizatory emocji). Pani otrzyma kilka porad i informacji o sposobach postępowania wobec osoby chorej. Jednak opisana przez Panią sytuacja nie wyklucza innych podstaw zachowań męża.
Rafał Dobolewski

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.
  • Z troski o Wasze zdrowie nie publikujemy informacji o dawkowaniu leków.

Ta wartość jest zbyt krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.


Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.