Mam 16 letnią córkę, grzeczna spokojna , ułożona, wychwalona przez nauczycieli- wzór zachowania.Emocjonalnie b.dojrzała jak na swój wiek- opinia pedagog po 1 klasie gimnazjum. Jest po egzaminach gimnazjalnych które ledwo przeżyła z nerwów. Zacznę od tego że w podstawówce uczyła się średnio- mało się przykładała, ciągle ją mobilizowałam . W gimnazjum jej "odbiło" - zaczęła się bardzo dużo uczyć .ma bardzo dobre oceny. Nie jest osobą zdolną więc na te 4 i 5 musi ciężko pracować . Na koniec gimnazjum stara się o pasek .w domu nie raz mi płakała że już nie może wytrzymać w szkole . że jest za dużo nauki. Teraz jej radzę że jak nie daje rady to niech odpuści a ona na to że nie da rady, wszystkim się przejmuje- każdą złą oceną nawet 3, , nie chce chodzić na matamatykę bo pani często bierze ją do tablicy co jest dla niej dużym stresem -jest słaba z tego przedmiotu. Ogólnie boi się z każdego przedmiotu jak pani bierze do tablicy- ma taki stres że potrafi zapomnieć tego co się uczyła. przed egzaminami ze stresu nie otworzyła nawet książki. Zauważyłam że ucieka przed problemami. Nie stara się ich rozwiązywać chyba że już nie da się przed nimi ucieknąć. Nie ma żadnej koleżanki z którą mogłaby gdzieś wyjść.od początku gimnazjum unika wycieczek całodniowych, na parę dni mowy nie ma-trauma , stres i płacz. o wymianie między szkolnej też nie ma mowy.na żadną kolonię też nie pojedzie nawet z młodszą siostrą.Wczoraj wypłakała żeby dziś nie szła do szkoły bo bedzie się uczyć od rana na sprawdzian (i tak robi).tematu o przyszłej szkole nie chce ruszać , wie tylko że do technikum jaki profil? Płacz bo nie wie co wybrać. Sama mówi że ma depesję , że tego nie wytrzymuje, nie chce żadnych zmian, nie ma żadnych zainteresowań. Nie chce jeździć po dniach otwartych w szkołach .Mieszkamy koło Krakowa i Wieliczki . Chcę żeby uczyła się w Krakowie znowu płacz bo ona Krakowa nie zna a koleżanki znają, ona nie chce poznawać ona chce wszystko po staremu. BOI SIĘ WSZYSTKIEGO CO NOWE.Tydzień przed egzaminami w szkole "pękła"- płacz -ucieczka do łazienki( co robiła od pierwszej klasy gimn.). Pani pedagog kazała jej zrobić coś szalonego np wysmarować garaż sprajem a ta powiedziała że nie potrafi a pedagog zwariowała.Co mam robić? Gdzie się udać .Może jakaś grupowa terapia?
 Joanna Rzepka
Joanna Rzepka
Psycholog, Psychoterapeuta, Terapeuta
Żarki
Dzień dobry,
Z Pani opisu wynika, że córka może cierpieć zarówno na depresję, jak i zaburzenie lękowe (problemy te często współwystępują). Ciągłe napięcie, stres, lęk mogą nasilać objawy depresyjne, takie jakie obniżony nastój, płaczliwość, spadek aktywności. Wiele nastolatków w okresie dojrzewania doświadcza takich objawów. Problemy tego typu można skutecznie leczyć przy pomocy psychoterapii, np. poznawczo-behawioralnej. Zachęcam do poszukania w Państwa okolicy lub Krakowie wykwalifikowanego psychoterapeuty i podjęcie leczenia.
Z pozdrowieniem,
Joanna Rzepka.

 Monika Kurdej
Monika Kurdej
Dietetyk, Psycholog, Terapeuta
Warszawa
Ja zaczęłabym od tego, że warto nasze dzieci uczyć, jak się uczyć. Zakuwanie to stara, wypalająca metoda. Warto przekonać córkę, żeby poszukała wiedzy o tym, jak się uczyć szybciej/lepiej/łatwiej. Jeśli to interesujące, służę pomocą.

Pozostałe kwestie wymagają osobnego przyjrzenia się. Strach przed tym, co nowe jest oczywisty dla każdego. Są ludzie, którzy są introwertykami i nie chcą/nie lubią/nie staraja się o to, żeby zdobywać nowych przyjaciół. Możliwe, że Pani córka należy właśnie do tej grupy. I nie ma sensu jej zmieniać - bo lepiej pracować na mocnych stronach. A mocną stroną Pani córki zapewne są cierpliwość, ochota do uczenia się/zdobywania wiedzy, rozsądek. Proszę zauważać u córki mocne strony - nie ma potrzeby wzmacniać słabych.

A co może Pani zrobić sama? Zapewne wiele kursów rozwoju osobistego Pani pomoże. Ale spotkania z terapeutą są najbardziej dostępne. Zachęcam. Terapia jest dla zdrowych ludzi:P W razie potrzeby zapraszam też do siebie.
Sugeruję wizytę: - 180 zł
Na wizytę można umówić się przez serwis ZnanyLekarz.pl, klikając w przycisk Umów wizytę.

mgr Anita Baum
mgr Anita Baum
Psychoterapeuta, Psycholog, Logopeda
Września
Witam, opisywane zachowania Pani córki uważam, że należałoby skonsultować z psychiatrą dzieci i młodzieży w celu rozważenia ewentualnego leczenia farmakologicznego. Wydaje się, że opisuje Pani, objawy które narastają i zaczynają obejmować coraz większy obszar życia Pani córki i całej rodziny. Lekarz oceni stopień nasilenia i koniecznośc ewentualnego wspomożenia lekami w celu obniżenia poziomu lęku bądź wyrównania nastroju. Zachęcam także do skorzystania z pomocy psychologicznej, czy to w szkole czy w poradni gdzie córka mogłaby z pomocą psychologa zastanowić się nad sposobami redukcji lęku u niej i poprawy nastroju.

dr Monika Gmurek
dr Monika Gmurek
Seksuolog, Psycholog, Terapeuta
Warszawa
Szanowna Pani,
warto rozważyć konsultację rodzinną, ponieważ zachowania dziecka mogą stanowić funkcję obronną i wypływać np.: ze sprzecznych oczekiwań Pani/Państwa (wpierw mobilizacji, o której niestety za mało wiadomo z opisu, a później z zachowania wynikającego z przeświadczenia, że jej wręcz "odbiło"; Pani oczekiwań, by kontynuowała naukę w Krakowie). To nie jest krytyka Pani/Państwa, lecz troskliwe zwrócenie uwagi, że to, co może wydawać się neutralne czy wspierające w naszej ocenie, takim być nie musi w ocenie dziecka. Wielu moich klientów mierzyło się z podobnymi trudnościami, które wynikały z braku wystarczającej i obopólnie akceptowanej komunikacji, niezrozumieniu potrzeb i naruszeniu poczucia bezpieczeństwa w relacji rodzinnej. Dodatkowo okres dojrzewania (zmiany hormonalne, w neuroprzekaźnictwie) wpływa na zmiany zachowania, wyostrzając nawarstwiające się trudności, które zyskują na ekspresji. Być może coś stresującego wydarzyło się w życiu córki, co ona subiektywnie postrzega jako traumatycznego, i stąd pojawiają się kolejne objawy, jak niechęć czy lęk przed wyjazdem/separacją, zetknięciem się z czymś nowym. Kogo warto poszukać? Proponuję, by znaleźć specjalistę, który posługuje się metodą EMDR (terapia odwrażliwiania przy pomocy ruchu gałek ocznych) i technikami behawioralno-poznawczymi. Warto na dalszym etapie rozważyć konsultację u psychiatry, jednak proszę mieć na uwadze, że terapia EMDR wpływa na obszary mózgu dając efekty jak przy stosowaniu środków farmakologicznych.
Gdyby miała Pani lub córka jakieś pytania, proszę o wiadomość.
dr Monika Gmurek

Wciąż szukasz odpowiedzi? Zadaj nowe pytanie

Ta wartość jest zbyt krótka. Powinna mieć __LIMIT__ lub więcej znaków.

  • Twoje pytanie zostanie opublikowane anonimowo.
  • Pamiętaj, by zadać jedno konkretne pytanie, opisując problem zwięźle.
  • Pytanie trafi do specjalistów korzystających z serwisu, nie do konkretnego lekarza.
  • Pamiętaj, że zadanie pytania nie zastąpi konsultacji z lekarzem czy specjalistą.
  • Miejsce to nie służy do uzyskania diagnozy czy potwierdzenia tej już wystawionej przez lekarza. W tym celu umów się na wizytę do lekarza.

Wybierz specjalizację lekarza, do którego chcesz skierować pytanie
Użyjemy go tylko do powiadomienia Cię o odpowiedzi lekarza. Nie będzie widoczny publicznie.
Wszystkie treści, w szczególności pytania i odpowiedzi, dotyczące tematyki medycznej mają charakter informacyjny i w żadnym wypadku nie mogą zastąpić diagnozy medycznej.