Zdjęcie martwej dłoni po samobójstwie

Samobójstwo

Napisano przez w Psychologia21 września 2015 Brak komentarzy.

Depresja, choć bywa lekceważona w społecznym odbiorze, jest w rzeczywistości dość niebezpieczna ze względu na ryzyko samobójstwa. Oczywiście nie każda osoba pogrążona w depresji będzie takie próby podejmowała, część z nich zaryzykuje i będzie to działanie umyślnie nieudane, jednak niestety istnieje pewien odsetek osób, którzy samobójstwo popełnią, by tak rzec, z sukcesem.

Dlatego też nie wolno bagatelizować deklaracji osoby, która otwarcie rozważa odebranie sobie życia. W takim wypadku konieczna jest interwencja psychiatry oraz psychoterapeuty.

Jak postępować z osobą, która deklaruje chęć odebrania sobie życia?

Skutecznym pomysłem jest nawiązanie rozmowy i dowiedzenie się dlaczego taka osoba chciałaby umrzeć. Co ją frustruje? Dlaczego czuje się rozczarowana? Co ją zawiodło? Co utraciła? Kim chciała być, a nie jest? – jeżeli potrafi odpowiedzieć przynajmniej częściowo na te pytania, oznacza to, że może zobaczyć inne rozwiązanie niż śmierć. A skoro istnieje alternatywa, należy dołożyć wszelkich starań, aby osoba ta mogła ją dostrzec, uwierzyć w jej osiągalność i odzyskać nadzieję, że zmiana jest możliwa.

Rola terapeuty w procesie „odzyskiwania nadziei” jest niezwykle istotna, ale równie ważna jest współpraca z bliskimi osobami: rodzicami, małżonkiem czy partnerem życiowym. To właśnie oni mogą pomóc pogrążonej w depresji osobie odzyskać nadzieję i pokazać, że istnieją powody, dla których warto żyć i dla których warto oczekiwać przyszłości. Często proces ten jest trudny dla wszystkich członków rodziny, gdyż wymaga wyzbycia się pretensji i obarczania winą za niepowodzenia oraz co istotniejsze – nauczenia się, jak rozmawiać o swoich lękach, potrzebach i troskach. Innymi słowy – wymaga odzyskania intymności, otwarcia się na siebie i odbudowania relacji opartej na miłości, wypełnionej nadzieją na lepsze jutro.