Zdjęcie problematycznej ostrogi piętowej u kobiety

Ostroga piętowa

Napisano przez w Fizjoterapia01 grudnia 2015 Brak komentarzy.

Ostroga piętowa jest to narośl kostna (zwyrodnienie) na pięcie, wywołująca ból. Tę dolegliwość charakteryzuje miejscowy, tępy, kłujący ból na dolnej części pięty, który nasila się podczas obciążenia stopy. Ból ten najbardziej dokucza rano i często po „rozchodzeniu” zmniejsza się.

Przyczyną powstania ostrogi jest zazwyczaj przeciążenie rozcięgna podeszwowego oraz mięśni znajdujących się na łydce. Rozcięgno podeszwowe to silna struktura, która przyczepia się do środkowej, dolnej części pięty. Gdy dochodzi do napięcia rozcięgna, pociąga ono za okostną w miejscu przyczepu na pięcie. Okostna zaczyna się odkształcać, tworząc specyficzny „rożek”, a ciągłe przemiany, które zachodzą w kościach wypełniają to odkształcenie od wewnątrz składnikami, które budują kość. W ten sposób powstaje ostroga piętowa.

Samo powstanie ostrogi nie boli. Ból powstaje wtedy, kiedy ostroga drażni tkanki znajdujące się dookoła. Tkanki znajdujące się blisko pięty to przede wszystkim rozcięgno podeszwowe, które gdy powstaje ostroga jest napięte. Ból jest wynikiem konfliktu narośli z napiętym rozcięgnem podeszwowym. Jest to często spotykana dolegliwość występująca w różnych grupach wiekowych, lecz najczęściej u osób powyżej 50. roku życia.

Co robić?

Niektórzy twierdzą, że jedynym rozwiązaniem dla leczenia ostrogi jest operacja, lecz jest to nieprawda. Odpowiednia rehabilitacja często pozwala pozbyć się skutecznie problemu. Dobre efekty przynoszą takie metody, jak masaż głęboki, terapia punktów spustowych czy metoda Mulligana. Rehabilitacja polega na pracy z rozcięgnem podeszwowym oraz mięśniami na łydce. Gdy wyrównamy napięcie mięśniowe w tym obszarze, to powstała narośl przestaje drażnić rozcięgno podeszwowe, a ból zanika. Dolegliwość tą w niektórych przypadkach można wyleczyć samemu.

Domowe sposoby to: kulanie piłeczki od golfa lub plastikowej butelki z wodą podeszwową częścią stopy czy uciski w różnych miejscach na podeszwie trwające około 10 sekund. Praca ta powinna być intensywna, lecz nie wywołująca dużego bólu. Warto również rozciągać łydkę, ponieważ jej napięcie wpływa na napięcie podeszwy.

O autorze

Michał Pawlikowski

fizjoterapeuta, terapeuta