Zdjęcie dentysty leczącego infekcję serca zęba

Infekcja serca zęba – leczenie kanałowe

Napisano przez w Stomatologia24 października 2015 Brak komentarzy.

Każdy ząb możemy najprościej podzielić na koronę – część widoczną w jamie ustnej oraz korzeń – część znajdującą się w kości. Zarówno korzeń, jak i korona są z zewnątrz pokryte tkankami twardymi – jak szkliwo i cement, natomiast niewielu zdaje sobie sprawę, że każdy ząb ma w środku swoje miękkie „serce” czyli miazgę. To właśnie infekcja owego „serca zęba” jest powodem leczenia kanałowego (endodontycznego).

Miazga zęba ma swoją komorę w części koronowej zęba i biegnie cienkimi nitkami (kanałami) przez korzeń, aż do kości. Jeśli próchnica zęba jest bardzo głęboka może przebić się przez twarde tkanki zęba do miazgi – wtedy nie wystarczy zwykłe wypełnienie zęba (plomba), konieczne jest usunięcie chorej miazgi zarówno z części koronowej, jak i z kanałów oraz zastąpienie jej szczelnym materiałem, który uniemożliwi dalszą wędrówkę bakterii.

Przyczyny konieczności leczenia kanałowego:

– najczęstszą przyczyną jest aktywna próchnica

– urazy zęba

– problemy w stawie skroniowo-żuchwowym powodujące ścieranie zębów, odsłanianie szyjek zębowych, pękanie zębów

– zbyt wysokie wypełnienia kompozytowe lub protetyczne

– zmiany periodontologiczne (związane z dziąsłem i tkankami miękkimi otaczającymi ząb, objawiają się m.in. krwawieniem z dziąseł, ruchomością zębów)

Co może spowodować zaniechanie leczenia kanałowego?

– dalsze rozprzestrzenianie się bakterii nie tylko w jamie ustnej, ale w całym organizmie, obciążając między innymi serce, nerki, oczy

– rozprzestrzeniająca się na inne zęby próchnicą

– ból zęba

– obrzęk ropny w okolicy nieleczonego zęba

– zmiany zapalne w kości (przetoki ropne, torbiele)

– utrata zęba prowadząca do stopniowego zaniku kości

Jak powinno zostać przeprowadzone prawidłowe leczenie kanałowe?

– najlepiej, żeby odbywało się pod mikroskopem, wtedy lekarz ma możliwość dokładnego wglądu do zęba i odnalezienia dodatkowych kanałów, w których mogą zalegać bakterie

– powinno odbywać się w koferdamie (specjalnej gumie, którą lekarz zakłada na ząb, aby oddzielić go od reszty jamy ustnej)

– konieczna jest kontrola radiologiczna (sprawdzenie długości kanałów, które lekarz będzie opracowywał oraz jakości wypełnienia)

– powinno być przeprowadzone na pełnej długości roboczej (kanał powinien być w całości wypełniony, aż do swojego wierzchołka)

– materiał, którym zostanie wypełniony kanał powinien być szczelny i nie ulegać rozpuszczaniu

Każdy ząb po leczeniu kanałowym jest mniej wytrzymały niż jego zdrowe odpowiedniki, dlatego po zakończeniu leczenia konieczne jest jego odpowiednie zabezpieczanie. Do odbudowy najczęściej stosuje się włókna szklane („patyczki” przypominające zapałki, które wkłada się do kanału i które stanowią rusztowanie dla nowego wypełnienia) oraz materiał kompozytowy. Po takiej odbudowie ząb powinien być dodatkowo pokryty onlayem, inlayem lub koroną.

O tym, jak odbudujemy zęba decyduje lekarz, na podstawie tego jaką jego część stanowią tkanki, a jaką wypełnienie (plomba). Zarówno do onlaya, inlaya czy korony lekarz delikatnie oszlifowuje ząb oraz pobiera wycisk, na podstawie którego technik wykonuje dla niego pokrycie zęba. Mówimy o odbudowie koroną, gdy oszlifowany zostaje cały ząb, natomiast o onalyu lub inlayu, gdy szlifujemy tylko jego część. Odbudowy te mogą być wykonane zarówno z kompozytu, jak i porcelany w zależności od wskazań lekarza.