Co powinieneś wiedzieć o zawale serca.

Zawał serca jest postacią choroby niedokrwiennej mięśnia sercowego. Zawał serca to nagłe odcięcie dopływu krwi do części mięśnia sercowego na skutek zablokowania tętnicy wieńcowej przez zakrzepicę, skurcz tętnicy lub rozwiniętą miażdżycę. W wyniku braku dopływu krwi dochodzi do martwicy, dlatego dopływ powinien być jak najszybciej przywrócony. Zawał serca oraz powstała w jego skutek martwica nie muszą kończyć się śmiercią. Zagrożenie życia zależy od miejsca wystąpienia oraz obszaru martwicy. Chory z zawałem serca musi się jak najszybciej znaleźć w szpitalu. Istnieją skuteczne techniki ratowania życia chorym z zawałami serca, ale wymagają one jak najszybszego zastosowania. Badania: EKG, badanie krwi, angiografia Koniecznie wezwij pogotowie.

Objawy

Przedłużający się, gniotący, rozdzierający lub piekący ból w klatce piersiowej (za mostkiem). Ból może promieniować do szyi, obu ramion lub do żuchwy. Duszności, nudności, dreszcze, poty, osłabienie tętna. Zimna wilgotna skora o szaro-bladym zabarwieniu. Omdlenie ( jest to czasem jedyny objaw zawału ). Lęk.

Leczenie

Osoba z zawałem powinna jak najszybciej znaleźć się na oddziale reanimacyjnym Chorzy hospitalizowani są na oddziałach intensywnej opieki medycznej. Standardowo podaje się im leki przeciwbólowe, zwalniające czynność serca beta-blokery adrenergiczne, środki rozpuszczające skrzepy oraz aspirynę na obniżenie krzepliwości krwi. W dalszym leczeniu, w celu poprawy ukrwienia serca konieczna bywa interwencja chirurgiczna: angioplastyka – rozszerzanie zwężonych tętnic ( tzw. balonikowanie ) oraz chirurgiczna operacja pomostowania ( by-passy ), tętnic wieńcowych poprzez wszczepianie fragmentów naczyń krwionośnych, omijających zwężone miejsce w tętnicy.

Serce - centralny punkt układu krążenia - pracuje przez całe życie człowieka. Działając jak pompa ssąco-tłocząca przetacza krew do naczyń oraz transportuje tlen i substancje odżywcze do najodleglejszych części organizmu. U dorosłego człowieka serce uderza około 70 razy na minutę i pompuje około 70 ml krwi podczas każdego skurczu, czyli około 5 litrów na minutę i 7000 litrów na dobę. Aby mogło wykonać tę ogromną pracę niezbędne jest dostarczenie mu odpowiedniej ilości energii.

Tlen i energię doprowadzają do mięśnia sercowego naczynia krwionośne, oplatając je w kształcie wieńca (dlatego nazywane są naczyniami wieńcowymi). Mięsień sercowy odżywiany jest przez krew płynącą lewą i prawą tętnicą wieńcową oraz ich licznymi odgałęzieniami. Prawa tętnica wieńcowa unaczynia przedsionki, prawą komorę i dolną ścianę lewej komory. Lewa zaś (składająca się z pnia, tętnicy przedniej zstępującej i okalającej) lewą komorę i przedsionki. Tętnice wieńcowe są stosunkowo niewielkie (ich średnica wynosi 2-3 mm) i dzielą się na coraz mniejsze naczynia, podobnie do pnia i gałęzi drzew.

Choroba niedokrwienna serca wynika z dostarczania niedostatecznej ilości tlenu i substratów energetycznych w stosunku do aktualnego zapotrzebowania mięśnia sercowego. Najcięższą jej postacią jest zawał czyli martwica części mięśnia sercowego. Najczęstszą jego przyczyną jest gwałtowne zamknięcie tętnicy wieńcowej w wyniku zaawansowanego procesu miażdżycowego lub zakrzepu krwi. Martwica może nastąpić także w sporadycznie występującym skurczu tętnic wieńcowych lub silnym, nagłym stresie.

Osoba, u której wystąpił zawał serca odczuwa dyskomfort w klatce piersiowej oraz ból umiejscowiony najczęściej za mostkiem, promieniujący do barków, ramion (częściej lewego), szyi, żuchwy. Ból zawałowy może promieniować także do żeber, pleców (między łopatkami) oraz brzucha (sugeruje niestrawność). Cechuje go najczęściej duże nasilenie i długi czas trwania. Jeśli ból typowy dla niedokrwienia nie ustępuje po 15-20 minutach od podania leków rozszerzających naczynia wieńcowe (np.nitrogliceryny), należy niezwłocznie wezwać pomoc medyczną. Zawałowi serca towarzyszy często też niepokój, uczucie lęku, ogromnego osłabienia, obfite poty, duszność, kołatanie serca, zasłabnięcia, niekiedy utrata przytomności. Zdarzają się też przypadki bezbólowego zawału mięśnia sercowego (zwanego niemym), występującego najczęściej u chorych z cukrzycą lub u osób w wieku podeszłym. Objawy mogą być wtedy nietypowe i manifestować się np. dusznością lub silnym osłabieniem. Zawał jest nie tylko zagrożeniem biologicznym, ale także psychologicznym i społecznym.

Pamiętaj! Czynniki ryzyka dzielimy na:

Takie na które masz wpływ i możesz z nimi walczyć:

• palenie papierosów
• wysoki poziom cholesterolu - cukrzyca
• nadwaga i otyłość
• mała aktywność fizyczna
• stres
• nadciśnienie tętnicze

Niezależne od Twojej woli:

• wiek
• płeć
• obciążenia genetyczne
• niski status społeczno-ekonomiczny

• Pobierz książeczkę kontroli ciśnienia
• Dieta przy nadciśnieniu tętniczym
• Aktywność receptą na długowieczność