sugerowany specjalista: kardiolog

łac. cardiomyopathia
Kardiomiopatie
Obraz sekcyjny serca w kardiomiopatii rozstrzeniowej. (licencja, autorzy)
Choroby mięśnia sercowego, prowadzące do jego dysfunkcji. Istnieje kilka typów kardiomiopatii wyróżnianych ze względu na przyczyny rozwoju choroby.

Symptomy

Podział

Klasyfikacja WHO z1995roku wyróżniała pięć grup kardiomiopatii:
  • kardiomiopatię rozstrzeniową
  • kardiomiopatię przerostową
  • kardiomiopatię restrykcyjną
  • arytmogenną kardiomiopatię prawej komory
  • kardiomiopatie niesklasyfikowane.

Kardiomiopatia rozstrzeniowa

Prowadzi do zmniejszenia kurczliwości serca na skutek zmian budowy komórek (powiększenie jader kardiomiocytów, zwłóknienie śródmiąższowe i okołonaczyniowe). Zmiany te prowadzą do niewydolności mięśnia sercowego. W większości przypadków, przyczyny rozwoju choroby pozostają nieznane.
Diagnoza
Wykrywa się ją na podstawie echokardiografii,elektrokardiografii(EKG),biopsji endomiokardialnejorazcewnikowaniaserca.
Leczenie
Przede wszystkim podaje się leki poprawiające wydolność krążenia oraz kurczliwość serca. Możliwe jest wszczepienie rozrusznika, a czasem konieczny jest przeszczep (przy zaawansowanych uszkodzeniach).

Kardiomiopatia przerostowa

Typ polegający na przeroście lewej komory serca (wzrost grubości ściany bez powiększenia jamy). Ze względu na genetyczne podłoże choroby, członkowie rodzin, w których wystąpiło schorzenie, powinni podlegać badaniom przesiewowym.
Diagnoza
Przerost widoczny jest w badaniu echokardiograficznym dwuwymiarowym. Badanie zwykle wykonywane jest po próbie wysiłkowej, ponieważ niektóre postacie nie występują podczas spoczynku.
Leczenie
Terapia farmakologiczna sprowadza się do łagodzenia objawów (beta-blokery, werapamil, dizopiramid). Innymi metodami leczenia są elektrostymulacjadwujamowa, przezskórna alkoholowa ablacja przegrody międzykomorowej, wszczepienie ICD (kardiowerter-defibrylator). Zabiegiem operacyjnym stosowanym przy przeroście jest zabieg Marrowa (miektomia przegrody międzykomorowej). Niekiedy konieczny jest przeszczep.

Kardiomiopatia rozciągająca

Występuje najrzadziej i polega na sztywności komór, która utrudnia rozciąganie komór i napełnianie mięśnia krwią, co zmniejsza przepływ krwi w organizmie.
Leczenie
Polega na łagodzeniu objawów poprzez ograniczenie soli i podawanie leków moczopędnych. Czasami konieczne jest stosowanie leków przeciwkrzepliwych, ponieważ zwiększa się ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Arytmogenna kardiomiopatia prawej komory

Występuje rzadko i jest genetyczna. Polega na tłuszczowym zwyrodnieniu powodującym wzrost grubości ściany prawej komory, co powoduje groźne arytmie.
Diagnoza
W celu rozpoznania choroby przeprowadza się echokardiografię (blok prawej odnogi pęczka Hisa, ujemnyzałamek Tw odprowadzeniach prawo komorowych), rezonans magnetyczny (nacieki tłuszczowe) oraz biopsję.
Leczenie
W przebiegu choroby zalecane jest ograniczenie wysiłku fizycznego. Zaburzenia rytmu leczone są farmakologicznie (amiodaronem,sotalolem), w przypadku braku tolerancji leków, przeprowadza się ablację miejsc arytmowych. Wszczepia się także ICD (kardiowerter-defibrylator), ale z czasem i tak potrzebny jest przeszczep.

Klasyfikacja American Heart Association

W2006roku powstała klasyfikacja AHA:
  • Kardiomiopatie pierwotne
    • Genetyczne
      • Kardiomiopatia przerostowa
      • Dysplazja arytmogenna prawej komory
      • Niescalony mięsień lewej komory
      • Glikogenoza (PRKAG2 lub typu Danona)
      • Zaburzenia przewodzenia
      • Miopatie mitochondrialne
      • Kanałopatie jonowe
    • Mieszane
      • Kardiomiopatia rozstrzeniowa
      • Kardiomiopatia restrykcyjna
    • Nabyte
      • Kardiomiopatia zapalna
      • Kardiomiopatia wywołana stresem(takotsubo)
      • Kardiomiopatia połogowa
      • Kardiomiopatia wywołana tachykardią
      • Kardiomiopatia u dzieci matek z cukrzycą leczonych insuliną
  • Kardiomiopatie wtórne
    • Kardiomiopatie naciekające
      • Skrobiawica
      • Choroba Gauchera
      • Choroba Hurler
      • Choroba Huntera
    • Kardiomiopatie w przebiegu chorób spichrzeniowych
      • Hemochromatoza
      • Choroba Fabry'ego
      • Glikogenozy
      • Choroba Niemanna-Picka
    • Kardiomiopatie spowodowane zatruciami
    • Kardiomiopatie endomiokardialne
      • Włóknienie endomiokardialne
      • Zespół hipereozynofilowy
    • Kardiomiopatie zapalne (ziarniniakowe)
      • Sarkoidoza
    • Choroby gruczołów wydzielania wewnętrznego
      • Cukrzyca
      • Nadczynność tarczycy
      • Niedoczynność tarczycy
      • Nadczynność przytarczyc
      • Guz chromochłonny
      • Akromegalia
    • Kardiomiopatia sercowo-twarzowa
      • Zespół Noonan
    • Kardiomiopatie w przebiegu chorób nerwowo-mięśniowych lub chorób układu nerwowego
      • Ataksja Friedreicha
      • Dystrofia mięśniowa Duchenne'a
      • Dystrofia mięśniowa Beckera
      • Dystrofia mięśniowa Emery'ego-Dreifussa
      • Dystrofia miotoniczna
      • Nerwiakowłókniakowatość
      • Stwardnienie guzowate
    • Kardiomiopatie w wyniku niedoborów pokarmowych
      • Choroba beri-beri
      • Pelagra
      • Szkorbut
      • Niedobór selenu
      • Niedobór karnityny
      • Kwashiorkor
    • Kardiomiopatie w przebiegu chorób autoimmunizacyjnych lub kolagenoz
      • Toczeń rumieniowaty układowy
      • Zapalenie skórno-mięśniowe
      • Reumatoidalne zapalenie stawów
      • Twardzina układowa
      • Guzkowe zapalenie tętnic

Opinie pacjentów

  • bardzo słaby

    Jestem mamą 5 miesięcznego dziecka. Pan doktor po badaniu USG stwierdził u mojego dziecka podejrzenie kardiomiopatii gąbczastej. Włączył leki. Po 3 miesiącach zgłosilismy się do kontroli i potwierdził podejrzenie. KAzał przyjechać za 3 miesiące. Zwróciłam się o poradę do innego kardiologa. Zrobił USG i powiedział, że nie zgada sie z podejrzeniem. Skierował nas na oddział do szpitala i po tygodniu zrobiono synkowi ECHO serca. Badanie nie wykazało kardiomiopatii gąbczastej. Ostawiono leki, dziecko funkcjonuje i rozwija sie normalnie. Tak bardzo ufałam dr Rycajowi... Po co te moje nerwy? Dlaczego nie zlecił specjalistycznych badań na oddziale? Po co dziecko faszerowałam lekami nasercowymi?


    Jesteś tym lekarzem? Odpowiedz na tę opinię! Zarejestruj się teraz

  • bardzo dobry

    Polecam. Choruje na kardiomiopatie serca. Rozrusznik, ktory wszczepił doktor Rosiak pomogl mi uniknac przeszczepu serca, dobrze dobrał leki, a było juz bardzo zle.Wyrozumiały i miły człowiek.

  • bardzo dobry

    Moj lekarz prowadzący po ciężkim zapaleniu mięśnia sercowego, kardiomiopatii rozstrzeniowej i przewlekłym migotaniu przedsionków. z frakcji wyrzutowej na poziomie 18% doprowadziła mnie do poziomu 65%. poza tym ze musze brac leki co dziennie to funkcjonuje normalnie. Kobieta o niespotykanym spokoju ducha i wesołej duszy, emanuje serdecznoscia i jest bardzo dobrym czlowiekiem. Gorąco POLECAM

  • bardzo dobry

    Spokojny, taktowny, rzeczowy, wyrozumiały.Świetny lekarz. Poprzedni szykował mi życie emeryta (a mam 36 lat) i sugerował kardiomiopatię, nie podając w ogóle pod dyskusję jedynego badania UKG, jakie miałem. Dr Sikora już na początku podważył ideę, że jedno badanie UKG o niczym nie świadczy. I rzeczywiście, po zbadaniu przez niego okazało się, że serce mam zdrowe, podczas gdy poprzedni sugerował nieodwracalna kardiomiopatię. No chyba, ze jestem medycznym cudem i serce w ciągu 3 miesięcy wróciło mi do normy, co podobno nie jest możliwe. Polecam gorąco dr Sikorę. Byłem u niego ok. godz. 23 (prywatnie) i w ogóle nie okazał zniecierpliwienia, zmęczenia i zdenerwowania. Taki lekarz - to rozumiem!

  • bardzo słaby

    nie jestem zadowolona z pracy pani doktor nauk medycznych. Nie wykazała najmniejszej inicjatywy , aby pomóc mojemu mężowi. Po konsultacji i ocenie stanu zdrowia, gdzie był bardzo obciążony chorobami kardiologicznymi, tj. kardiomiopatia, blok lewej komory, migotanie przedsionków, zaopatrzony w kardiowerter- defibrylator, a w chwili konsultacji , od dwóch dni wstrzymanie moczu, obrzęk twarzy, skierowała na oddział wewnętrzny. Niestety zmarł po tygodniu na nagłe zatrzymanie krążenia !


    Jesteś tym lekarzem? Odpowiedz na tę opinię! Zarejestruj się teraz

  • bardzo dobry

    Bardzo dobry. Rozpoznał u mnie w echo groźną kardiomiopatię przerostową. Skierował mnie do kliniki w łodzi gdzie założyli mi kardiowerter. Teraz czuje się dużo lepiej.

  • bardzo dobry

    dzwoniący pacjent Mariusz 19.02.2013 r. Od kilku lat mam migotanie przedsionków i kardiomiopatię, już myślałem że nikt nie jest w stanie mi pomóc. Jednak Doktor Gwizdała pomógł mi i doprowadził do następnej ablacji, w której brał czynny udział. Obecnie czuję się dużo lepiej. Najbardziej cenię Doktora za luzacki styl bycia i to że można z nim porozmawiać prawie jak na niwie koleżeńskiej. W mojej trudnej sytuacji potrafi się nawet skontaktować ze specjalistami z Warszawy.Przed okropnym badaniem jak echo przezprzełykowe serca potrafi człowieka zmobilizować i wesprzeć na duchu. Reasumując naprawdę Lekarz godny polecenia.

  • bardzo słaby

    Pan Benkowski, mimo wykonania EKG i echa serca, nie zorientował się, że pies cierpi na kardiomiopatię rozstrzeniową. Objawy pojawiły się kilka miesięcy wcześniej, kierując się świetną opinią kliniki nie konsultowałam nigdzie więcej optymistycznej diagnozy, że z sercem psa jest wszystko ok. Błąd...


    Jesteś tym lekarzem? Odpowiedz na tę opinię! Zarejestruj się teraz

  • bardzo dobry

    Chodzę na USG serduszka z moją świnką morską do Pana Doktora i jestem bardzo zadowolona gdyż badania są przeprowadzane bardzo dokładnie, bez żadnego pośpiechu. Pan Doktor to przemiły człowiek, widać, że lubi zwierzęta. POLECAM gdyż mało jest specjalistów weterynarzy w Warszawie, którzy robią USG serca tak małym zwierzątkom jak świnki morskie. Dzięki temu prosiak mimo kardiomiopatii bierze odpowiednie leki i ma się dobrze :).

  • bardzo słaby

    Niestety nie zgadzam się z pozytywnymi opiniami na temat tego lekarza. Mój pies był leczony w jego placówce, i również przez niego diagnozowany z podejrzeniem kardiomiopatii. Wszyscy lekarze z tej lecznicy psa badali i nie zauważyli kilkunastokrotnie powiększonych węzłów chłonnych. Pies przez trzy miesiące miał symptomy choroby i nikt tego nie zauważył, nawet Lisowski. Obecnie pies jest po drugie dawce chemii i czuje się zupełnie dobrze. Po tym incydencie radykalnie zmieniłam zdanie na temat dr Lisowskiego i jego zespołu.


    Jesteś tym lekarzem? Odpowiedz na tę opinię! Zarejestruj się teraz