Brodawki Płciowe
sugerowany specjalista: dermatolog
łac. condylomata acuminata
Nazywane także kłykcinami kończystymi lub brodawkami wenerycznymi, wywoływane są przez wirus brodawczaka ludzkiego (HPV). Zarażenie tym wirusem jest jedną z głównych chorób wenerycznych i może prowadzić do raka szyjki macicy, innych narządów płciowych czy raka kolczystokomórkowego skóry.
Symptomy
U około połowy zakażonych wirusem HPV nie pojawiają się żadne objawy. Natomiast brodawki płciowe pojawiają się na organach płciowych, u kobiet szczególnie w:
- okolicach krocza
- warg sromowych
- odbytu
- na wewnętrznej stronie napletka (powikłaniem może być stulejka lub załupek)
- na powierzchni żołędzi (najczęściej w rowku zażołędnym)
- języku
- błonie śluzowej gardła
- wargach
- krtani
Typy wirusów
Do tej pory zidentyfikowano ponad 100 rodzajów wirusa HPV. Za powstawanie brodawek płciowych odpowiadają przede wszystkim HPV 6 i HPV 11, rzadziej HPV 16 i 18. Czasem może je powodować wirus HPV 2, jednak znacznie częściej objawem zakażenia tym typem wirusa są brodawki na rękach.
Przyczyny
Każdy typ kontaktu seksualnego z osobą zakażoną może spowodować przeniesienie wirusa (75% przypadków). Objawy zakażenia pojawiają się do 3 miesięcy po kontakcie seksualnym z osobą zainfekowaną. Stosowanie prezerwatyw znacznie zmniejsza ryzyko zakażenia.
Brodawki płciowe mogą pojawić się również w wyniku przeniesienia wirusa z innych okolic ciała, jak w przypadku zakażenia HPV2.
Diagnoza
Obecność wirusa w organizmie można wykryć na podstawie badania cytologicznego. U kobiet dodatkowo przeprowadza się kolposkopię (badanie ginekologiczne wykrywające obecność zmian na błonie śluzowej szyjki macicy). Niewidoczne dla oka zmiany ujawniają się pod wpływem kwasu octowego.
Leczenie
Zaleca się stosowanie maści hamujących podziały komórkowe tzw. cytostatyków (5% maść 5-fluorouracylowa, bleomycyna, cisplatyna, metotreksat), kremów zawierających podofilotoksynę lub jej alkoholowy roztwór (np. Condyline). Należy też podjąć leczenie wzmacniające odpowiedź immunologiczną (interferon alfa wstrzykiwany do zmian, leki zawierające imikwimod). Innym rozwiązaniem jest chirurgiczne usuwanie zmian (elektrokoagulacja, krioterapia, laseroterapia CO2; w skrajnych przypadkach nawet częściowa wulwektomia). Zdarza się, że usunięcie części zmian powoduje zanik pozostałych. Jednak całkowite wyleczenie zakażenia jest niemożliwe, dlatego po spowodowanej leczeniem remisji, zmiany mają tendencję do nawracania.